٨٠٣.الأمالى ، صدوق ـ به نقل از صفيّه دختر عبد المطّلب ـ: هنگامى كه حسين عليه السلام از شكم مادرش زاده شد ، او را به پيامبر صلى الله عليه و آله دادم و پيامبر صلى الله عليه و آله زبانش را در دهان او نهاد و حسين عليه السلام زبان پيامبر خدا را مكيد و من گمان مى كردم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله جز شير يا عسل به او نخوراند. حسين عليه السلام بول كرد و پيامبر صلى الله عليه و آله ميان چشمانش را بوسيد . سپس او را به من داد و در حالى كه مى گريست ، فرمود: «اى پسركم! خدا كسانى را كه كشنده تو هستند ، بكشد!» و سه بار، اين را فرمود. گفتم: پدر و مادرم به فدايت! چه كسى او را مى كشد؟ فرمود: «بازماندگان دسته متجاوز، از بنى اميّه . خدا آنان را لعنت كند!» .

٨٠٤.المناقب ، كوفى ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: هنگامى كه حسين بن على ـ كه درودهاى خدا بر آن دو باد ـ متولّد شد، پيامبر صلى الله عليه و آله بر قابله او ، صفيّه دختر عبد المطّلب ، وارد شد و فرمود: «اى عمّه! فرزندم را به من بده» . صفيّه گفت: پدران و مادران [ ما ] فدايت! چگونه او را به تو بدهم ، در حالى كه هنوز او را پاكيزه نكرده ام؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «سوگند به آن كه جان محمّد به دست اوست، خداوند ، او را از بالاى عرشش پاكيزه كرده است» و سپس كفِ دستانش را پيش آورد و من ، حسين عليه السلام را به او دادم . پيامبر صلى الله عليه و آله با سر بر روى او خم شد و كره چشم ها و گونه هايش را بوسيد و زبانش را مكيد، گويى كه عسل يا شير مى مكد. سپس مدّتى طولانى گريست و چون به حال طبيعى باز گشت ، فرمود: «خدا بكُشد كسانى را كه تو را مى كشند!» . صفيّه گفت: حبيب من، محمّد! چه كسى خاندان پيامبر خدا را مى كشد؟ فرمود: «اى عمّه! گروه متجاوز از بنى اميّه ، او را مى كشند» .