قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٨١
يا روايات استنباط كرد. اين كار از حساسيتى بسيار بالا برخوردار است و جز با مطالعات و معلومات بسيار گسترده در متون اسلامى و ممارست دهها ساله ميسّر نيست. پس در احكام فقهى، بايد همواره از فقيه و مجتهد جامعالشرايط پيروى كنيم.
٧- عمل به قرآن تأكيدهاى فراوانى كه در زمينه قرائت، استماع، حفظ و حتى تدبّر در قرآن رسيده، همه مقدمه است تا ما را با اين كتاب شريف آشنا نمايد تا به مضامين عالى و انسانساز آن عمل كنيم و با عمل به اين كتاب هدايت و انسانساز، شاهراه تكامل را بپيماييم. اين مطلب از خود قرآن و روايات اهل بيت عليهم السلام استفاده مىشود. قرآن مجيد در آيهاى كه سخن از تلاوتكنندگان آياتش به ميان آورده، بلافاصله، به دو نمونه از اعمالى كه خود اين كتاب بدانها راهنمايى كرده- يعنى: اقامه نماز و انفاق در راه خدا- اشاره كرده و مجموع آنها به اضافه تلاوت را تجارتى سودمند و بدون ضرر دانسته است. «١» در روايات نيز پس از اشاره به اصناف قاريان قرآن مجيد، چند دسته را اهل عذاب معرفى كرده و تنها قاريانىرا كه به عمل به قرآن مبادرت ورزند اهل نجات دانسته است. «٢» در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، نقل شده كسى كه قرآن بخواند و به آن عمل نكند، در روز قيامت، خداوند او را كور محشور خواهد كرد. «٣» در سوره فرقان، خداوند متعال به نقل شكايت پيامبرش صلى الله عليه و آله در روز قيامت پرداخته كه آن حضرت از مهجور بودن قرآن در ميان امّتش شكايت خواهد كرد. «٤» مشخص است كه عمدهترين چيزى كه سبب مهجور ماندن قرآن در بين افراد و اجتماع مىشود، ترك عمل به قرآن مجيد است، و گرنه ظاهر قرآن در اجتماع و در خانه همه مسلمانان به وفور يافت مىشود. پس آنچه سبب اهتمام باطنى به حرمت قرآن مجيد