قرآن در قرآن

قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٢٢

سازگار است. «١» كوتاه‌ترين و بلندترين آيات: كوتاه‌ترين آيه «مُدْهامَّتانِ» «٢» است‌كه يك كلمه مى‌باشد و بلندترين آيه، آيه ٢٨٢ بقره است كه بيش از سى جمله مى‌باشد. اين آيه به «آيه دَين» معروف است.
اولين و آخرين آيات نازل شده: بيش‌تر مفسّران بر اين عقيده‌اند كه آيات اول سوره علق، اولين آياتى است كه بر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نازل شده است. «٣» آخرين آيه نازل شده نيز آيه «وَاتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ الَى اللَّهِ» «٤» مى‌باشد. از ابن عباس نقل شده است كه اين آيه آخرين آيه‌اى بود كه بر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نازل شد و آن حضرت به گفته جبرئيل دستور داد تا آن را پس از آيه ٢٨٠ سوره بقره قرار دهند. «٥» سوره‌ معناى لغوى و اصطلاحى سوره: «سوره» از ماده «سور» و به‌معناى پايگاه بلند و رفيع است. «٦» در اصطلاح نيز به قسمتى از قرآن گفته مى‌شود كه بر حسب وحى و نزول، از ديگر قسمت‌ها جدا شده باشد. هر سوره‌اى با «بسم اللّه الرحمن الرحيم» شروع مى‌شود، بجز سوره «توبه» كه با اعلان جنگ به دشمنان پيمان شكن اسلام و اظهار برائت و بيزارى از آنان، شروع شده است.
سوره نمل د قرآن در قرآن ٣٢ معناى تأويل ص : ٣١ اراى دو بسم‌الله است: يكى مربوط به خود سوره و ديگرى مربوط به نامه حضرت سليمان عليه السلام به بلقيس كه با بسم‌اللّه شروع شده است.
مناسبت معناى اصطلاحى با معناى لغوى سوره يا از آن جهت است كه چون سوره‌هاى‌