قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٦٤
مخالفان قرآن توان چنين كارى را ندارند و در هيچ برههاى از زمان نخواهند توانست مثل آن را بياورند. قرآن از اين حقيقت چنين خبر مىدهد:
«قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَن يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً» «١» بگو: اگر انسانها و جنّيان اتفاق كنند كه همانند اين قرآن را بياورند، همانند آن را نخواهند آورد، هرچند يكديگر را (در اين كار) كمك كنند.
و يا در ادامه يكى از آيات تحدّى مىفرمايد:
«فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَلَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوْا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ» «٢» پس اگر چنين نكنيد- كه هرگز نخواهيد كرد- از آتشى بترسيد كه هيزم آن، بدنهاى مردمِ (گنهكار) و سنگها (: بتها) است و براى كافران، آماده شده.
تعبير به «لَن تَفعلوا» (هرگز هم نخواهيد توانست)، اشاره به نفى ابد است و مىفهماند كه اين تحدّى الىالابد باقى است و هيچ كس توان مقابله با آن را ندارد.
٥- شهادت و تصديق كتابهاى پيشين يكى ديگر از ادلّه حقّانيت قرآن، توصيف آن در كتب آسمانى قبل است. قرآن خطاب به مشركان مكّه مىفرمايد:
«وَ انَّهُ لَفى زُبُرِ الْاوَّلينَ اوَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ ايَةً انْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنى اسْرائيلَ» «٣» و توصيف آن در كتابهاى پيشينيان نيز آمده است. آيا همين نشانه براى آنها كافى نيست كه علماى بنى اسرائيل بهخوبى از آن آگاهند؟