قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٧٢

براى رعايت بيش‌تر حرمت قرآن به هنگام قرائت آن، توجه به نكاتى ضرورى است؛ از جمله اين‌كه قارى قرآن ابتدا به‌وسيله وضو يا غسل، كسب طهارت كند و حتى‌المقدور، مسواك نيز بزند، سپس رو به قبله و به حالت دو زانو يا چهار زانو بنشيند و از دراز كردن پا در هنگام تلاوت آن خوددارى كند. همچنين قرآن را روى دست بگيرد و يا روى رحل بگذارد و از گذاردن قرآن روى زمين خوددارى كند. پيش از قرائت قرآن نيز استعاذه نمايد و بگويد: «اعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ.» دستور به استعاذه فرمانى است كه از سوى خداوند متعال صادر شده است:
«فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى‌ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ» «١» هنگامى كه قرآن مى‌خوانى، از شر شيطان مطرود به خدا پناه ببر. او بر كسانى كه ايمان دارند و بر پروردگارشان توكّل مى‌كنند، تسلّطى ندارد.
استعاذه يعنى: پناهنده شدن به كسى كه مافوق انسان است و انسان را از افتادن به دامن خطا و اشتباه حفظ مى‌كند. امام صادق عليه السلام فرمود:
درهاى گناه‌را با استعاذه ببنديد و درهاى اطاعت را با تسميه (نام الهى‌را بردن) بگشاييد. «٢» نكته ديگر در قرائت قرآن، تلاوت به نحو ترتيل است كه مورد سفارش موكّد واقع شده است. قرآن مجيد پيامبرش صلى الله عليه و آله را امر به ترتيل كرده، مى‌فرمايد:
«... وَ رَتِّلِ الْقُرانَ تَرْتيلًا» «٣» و قرآن را با دقّت و تامّل بخوان.
ترتيل يعنى: خواندن با آرامش، طمأنينه و تدبّر به‌دور از هرگونه عجله و شتاب كه در اين صورت، خواننده و شنونده آن مورد تأثير قرار خواهند گرفت. از امام صادق عليه السلام‌