قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٦٠
اعلام مىكند كه اگر در وحى بودن قرآن ترديد داريد، سورهاى مانند آن بياوريد و براى اثبات رسالت رسولش، علاوه بر معجزه قرآن، معجزات ديگرى نيز نشان مىدهد، سپس وقتى وحيانيت و رسالت او ثابت و قطعى شد، در آيات همين قرآن بر وحيانيت آن تصريح مىكند و اين شهادت دوم چون متّكى بر شهادت اول است، مستحكم و قطعى است و هيچ شبههاى در آن راه ندارد. «١» ٢- شهادت فرشتگان خداوند در آيه ١٦٦ سوره نساء، علاوه بر شهادت خود بر حقانيت قرآن، به شهادت فرشتگان نيز اشاره كرده و فرموده است:
«وَالْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ» فرشتگان (نيز بر نزول قرآن) شهادت مىدهند.
منظور از «شهادت ملائكه»، شهادت عملى آنان است؛ يعنى: فرشتهاى كه تنزّل مىكند و در حرم امن قلب پيامبر صلى الله عليه و آله نازل مىشود، با اين تنزّل، بر وحيانيت و عِلوى بودن قرآن و رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله شهادت مىدهد. البته همگان را توان درك اين شهادت نيست. قرآن مىفرمايد:
«نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْامينُ عَلى قَلْبِكَ ...» «٢» روح الامين (جبرئيل) آن را بر قلب تو نازل كرد.
و يا مىفرمايد:
«كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ فَمَن شَاءَ ذَكَرَهُ فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ بِأَيْدِي سَفَرَةٍ كِرَامٍ بَرَرَةٍ» «٣»