قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٤٦

است. خداوند متعال در اين باره مى‌فرمايد:
«نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْامينُ عَلى‌ قَلْبِكَ» «١» روح الامين (جبرئيل) آن را بر قلب تو نازل كرد.
در اين مرحله، تنها اراده الهى و وساطت جبرئيل عليه السلام در كار بوده كه آن را از مقام ربوبى گرفته و به قلب مبارك پيامبر صلى الله عليه و آله رسانده است. و از آن‌جا كه طبق تصريح قرآن، ملائكه معصومند، هيچ‌گونه تغيير و تصرفى در وحى الهى در اين مرحله صورت نگرفته است.
در مرحله بعد كه وحى در اختيار پيامبر صلى الله عليه و آله قرار مى‌گيرد نيز تضمين الهى سبب حفظ قرآن شده است. در آيه ذيل، به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد كه براى حفظ آيات در هنگام وحى، عجله نكند و خوف فراموشى نداشته باشد؛ چون حفظ و جمع‌آورى قرآن برعهده خداوند است. بنابراين، پيامبر صلى الله عليه و آله و يارانش مطمئن باشند كه هيچ آيه‌اى از قلب شريف رسول خدا صلى الله عليه و آله گم نشده و همه آيات ثبت و ضبط شده است:
«لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ انَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْانَهُ فَاذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْانَهُ ثُمَّ انَّ عَلَيْنا بَيانَهُ» «٢» زبانت را به سبب عجله براى خواندن آن (: قرآن) حركت مده؛ چرا كه جمع كردن و خواندن آن برعهده ماست. پس هرگاه آن را خوانديم، از خواندن آن پيروى كن؛ سپس بيان (و توضيح) آن (نيز) برعهده ماست.
مرحله ابلاغ به مردم نيز از تحريف و اشتباه مصون است؛ زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله تمام سعى و كوشش خود را به‌كار گرفته تا پيام حق را به مردم برساند و در اين راه، طبق تصريح الهى، آن‌قدر دل‌سوزى مى‌نموده است كه نزديك بوده جان خود را نيز در اين راه فدا كند.
همچنين خداوند ملائكه‌اى را نگهبان و حافظ وحى قرار داده تا پيامبر صلى الله عليه و آله وظيفه خود را به‌طور كامل انجام دهد: