قرآن در قرآن

قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٣٧

بلند آن سر تسليم مى‌ساييدند.
قرآن كريم در طول بيش از چهارده قرن، مخالفان و دشمنان را به مبارزه فراخوانده است و ايشان را هرگز زهره آن نبوده كه در ميدان مبارزه با قرآن، گامى به پيش نهند و اين يكى از وجوه اساسى اعجاز قرآن كريم است. «١» ب- اخبار از غيب (آينده): حقايقى كه شناخت آن‌ها با ابزارهاى عادى- كه دراختيار همگان است- ميسّر نيست «غيب» ناميده مى‌شود. به‌عنوان مثال، خبر از رويدادهاى آينده كه راه متعارفى براى دانستن آن‌ها در دست نيست، از مصاديق «اخبار از غيب» به‌شمار مى‌رود. يكى از وجوه اعجاز قرآن اين است كه از برخى حوادث مربوط به آينده خبر داده است. در اين‌جا، به مواردى از آن‌ها اشاره مى‌كنيم:
١- مرگ ابولهب و زنش در حالت كفر: سوره تبّت؛ ٢- پيروزى روميان در كم‌تر از ده سال پس از شكستى كه از ايران خورده بودند:
سوره روم، آيات ٢- ٥؛ ٣- فتح مكّه؛ سوره فتح، آيه ٢٧؛ ٤- عجز و ناتوانى ابدى كفّار از مقابله با قرآن با لفظ «لَنْ تَفْعَلُوا»: سوره بقره، آيه ٢٤؛ ٥- محفوظ ماندن قرآن از هرگونه دستبردى در طول تاريخ: سوره حجر، آيه ٩.
ج- طرح مطالب علمى: انسان به كمك حواس خود، از عالم طبيعت آگاه مى‌شود. اما همواره دو محدوديت بزرگ در اين راه وجود دارد:
١- نارسايى حواس و ابزارهاى آن از پى بردن به همه موجودات، چه به دليل كوچكى مثل اتم و چه به دليل دورى مثل كهكشان‌ها؛ ٢- ناتوانى از كشف تمامى روابط و قوانين حاكم بر جهان آفرينش.
هر چند بشر مى‌تواند به‌تدريج از اين محدوديتها بكاهد، اما اين موضوع نيازمند گذشت زمان و صرف سرمايه‌ها و داشتن وسايل و ابزار است و بدون اين‌ها، راهى جز