قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٧٥
«الْحافِظُ لِلْقُرْآنِ الْعامِلُ بِهِ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرامِ ال قرآن در قرآن ٨٥ ويژگىهاى داستانهاى قرآنى ص : ٨٤ ْبَرَرَةِ» «١» حافظ قرآن كه به آن عمل كند با سفيران (وحى) خدا كه بزرگوار و نيكو رفتار هستند، خواهد بود.
در طول تاريخ اسلام، به دليل همين تشويقها، همواره بسيارى از مسلمانان حافظ تمام يا بخشى از قرآن بودهاند.
در كشور اسلامى ما نيز به بركت انقلاب اسلامى، روز به روز بر تعداد حافظان قرآن مجيد افزوده مىشود تا بدين وسيله، حركت در جهت پياده كردن فرهنگ قرآن در جامعه تسريع يابد.
٥- تعليم و تعلّم قرآن يكى از جنبههاى اهتمام به قرآن، تأكيد فراوانى است كه در زمينه تعليم و تعلم آن وارد شده است. امام صادق عليه السلام مىفرمايد:
شايسته است كه مؤمن پيش از مرگ، قرآن را فراگيرد يا در حال فراگيرى آن باشد. «٢» رسول خدا صلى الله عليه و آله با اشاره به برخىاز آثار فراگيرى قرآن، مردم را اينگونه تشويق نمودهاند:
اگر زندگى سعادتمندان، عروج شهدا، نجات در روز حسرت، سايه در روز گرما و هدايت در روز گمراهى را مىخواهيد، قرآن را بياموزيد؛ زيرا آن كلام رحمان و نگهدارنده از شيطان و سبب رجحان و برترى در ميزان اعمال است. «٣» و نيز آن حضرت مىفرمايد:
«خَيْرُكُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْآنَ وَ عَلَّمَهُ» «٤» برترين شما كسى است كه قرآن را بياموزد و به ديگران تعليم دهد.