قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٩٤
٤- سوگند به قرآن مجيد:
«يس وَالْقُرْانِ الْحكيمِ» «١» ٥- سوگند به قيامت:
«وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِ» «٢» ٦- سوگند به پديدههاى آفرينش: همچون آسمان، خورشيد، ستارگان، زمين، ماه، باد، ابر، دريا، كشتى، انجير و زيتون. «٣» ٧- سوگند به زمانهاى گوناگون: چون سپيدهدم (فجر)، چاشتگاه، عصر، غروب آفتاب، روز و شب. «٤» ٨- سوگند به مكانهاى مقدس: چون مكّه، كوه طور و بيتالمعمور. «٥» ٩- ساير موارد: مانند نفس انسان، وجدان انسانى، قلم و نوشته، اسبان پيكارگر، شفع و وتر. «٦» مورد قسم: در پاسخ به اين سؤال كه قسمهاى قرآن براى تأكيد بر چه مطالبى آورده شده، بايد گفت: قسمهاى قرآن يا براى مواردى آورده شده كه اعتقاد بشر به آنها لازم است و يا براى تأكيد بر حالات و روحيات بشر است.
در دسته اول مسائلى مثل وحدانيت خداوند، وقوع قيامت، مبعوث شدن پيامبران عليهم السلام، نبوّت پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله، عظمت قر قرآن در قرآن ١٠٤ منابع و مآخذ آن، حقّانيت وعده الهى در تضمين رزق و وحى بودن سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله، بيان شده و مورد تأكيد قرار گرفتهاند.
در دسته دوم مسائلى چون تأكيد بر آفرينش انسان در بهترين صورت، آفرينش انسان