قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٧٦

مؤمن بايد علاوه بر يادگيرى قرآن، كوشش كند كه آن را به ديگران نيز ياد دهد. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
كسى كه به ديگرى قرآن بياموزد، بر او ولايت يافته است و يادگيرنده نبايد او را خوار كند يا ديگرى را بر او ترجيح داده، مقدم بدارد. «١» يكى از حقوق فرزند بر پدر، تعليم قرآن است. پدر وظيفه دارد نيكو خواندن قرآن را به فرزند بياموزد و وسيله يادگيرى را براى او فراهم نمايد. «٢» رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود:
هر كس به فرزندش قرآن بياموزد، گردن‌بندى به گردن او آويخته كه اولين و آخرين را به تعجب وامى‌دارد. «٣» بر ما مسلمانان لازم است كه بكوشيم تا در مرحله اول، با قرائت قرآن آشنا شويم و از معانى بلند و انسان‌ساز آن بهره گيريم و تربيت قرآنى به خود بگيريم و در مرحله بعد، در جهت يادگيرى و استفاده از آن به افراد اجتماع كمك كنيم تا در زمره كاروانى قرار گيريم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله سوق دهنده آن به سوى بهشت است؛ چه اين‌كه خود ايشان فرمود:
«الا مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْآنَ وَ عَلَّمَهُ وَ عَمِلَ بِما فيهِ فَأَنَا سائِقٌ لَهُ الَى الْجَنَّةِ وَ دَليلٌ الَى الْجَنَّةِ» «٤» آگاه باشيد كه هركس قرآن بياموزد و به ديگران ياد دهد و به احكام و دستورات آن عمل كند، من سوق دهنده و راهنماى او به سوى بهشت هستم.
٦- تدبّر در قرآن‌ «تدبّر» در لغت، به‌معناى تفكر در باطن و عاقبت كارها است. «٥» با توجه به اين معنا،