قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٤٧
«عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ احَداً الَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَانَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً لِيَعْلَمَ انْ قَدْ ابْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ ...» «١» داناى غيب اوست و هيچ كس را بر اسرار غيبش آگاه نمىسازد، مگر رسولانى كه آنان را برگزيده و مراقبينى از پيش رو و پشت سر براى آنها قرار مىدهد تا بداند كه پيامبرانش رسالتهاى پروردگارشان را ابلاغ كردهاند.
با توجه به دلايل مزبور، عصمت پيامبران عليهم السلام در تلقّى وحى و ابلاغ آن حتمى است و آنچه سازندگان اخبار جعلى به آن متوسل شدهاند هيچگونه ارزش عقلى و نقلى ندارد.
بهعنوان نمونه، در مورد حديث ساختگى «افسانه غرانيق» «٢» بايد گفت: علاوه بر بىاعتبار بودن سند آن و علاوه بر اين كه در قرن اول اسلام هيچگونه خبر و اثرى از آن بين مسلمانان وجود نداشته است، همين آيات نيز بطلان آن را ثابت مىكند. «٣» ب- صيانت در مراحل پس از ابلاغ: قرآن مجيد تنها كتابى است كه از زمان صدور آن تاكنون از تحريف و دستبرد در مطالب مصون مانده است. مقايسه اين كتاب آسمانى با ديگر كتب پيامبران عليهم السلام و كتب بشرى اين حقيقت را به ما مىفهماند.
تورات و انجيل با آنكه كتابهايى آسمانى بودند و بر پيامبران الهى- موسى و عيسى عليهما السلام- نازل شدند، اما در مدت كوتاهى تحريف گرديدند. آثار برجسته ادبى و علمى نيز كه در گذشته مورد توجه طبقات خاصى از مردم بوده بدون استثنا، توسط دوستان و دشمنان آنان دستخوش كاستىها، افزايشها و جابهجايى كلمات شده و تغييرات فراوانى در آنها پديد آمده است، بهگونهاى كه حتى با تحقيقات فراوان نيز نمىتوان به درست بودن يك نسخه كامل، اطمينان داشت. آثار به جا مانده از خيّام،