قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٣٤
قرآن الفاظ نيست، از مقوله سمع و بصر نيست. از مقوله الفاظ نيست، از مقوله اعراض نيست، لكن متنزّلش كردند براى ماها كه كور و كر هستيم، تا آنجايى كه بشود اين كور و كرها هم از آن استفاده بكنند. «١» و باز مىفرمايد:
قرآن نازلهاى است كه پس از عبور از حجابهاى نور در ماه مبارك رمضان وارد شده است، آن هم بر قلب رسول خدا صلى الله عليه و آله و از آن جا باز متنزّل شده است تا رسيده است به آن جايى كه با زبان گفته مىشود. «٢» در آيه ٧ سوره آلعمران، علم به تأويل قرآن، مختص خدا شمرده شده است. «٣» ولى در آياتى ديگر، مثل آيه ٨٠ سوره واقعه، «مطهّرون» را مسكننده و دريابنده حقيقت قرآن معرفى مىكند و مطهّرون هم مطابق آيه تطهير عبارتند از: پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت او عليهم السلام.
بنابراين، علاوه بر خداوند، پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام نيز عالِم به تأويل هستند، اما خداوند بالذات و بهطور استقلالى و پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام به خواست خدا، همانگونه كه علم غيب كه استقلالًا منحصر به خداوند است، ولى به اذن او، پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام نيز علم به غيب دارند. «٤»