قرآن در قرآن

قرآن در قرآن - فرقانی حیدری - الصفحة ٢٤

تقسيم‌بندى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از سوره‌هاى قرآن: در مورد سوره‌ها، تقسيم‌بندى ديگرى نيز انجام شده كه چنانچه از روايات نيز استفاده مى‌شود، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به آن اشاره كرده‌اند. در اين تقسيم‌بندى، سوره‌هاى قرآن به چهار گروه تقسيم شده‌اند:
١- السَّبْعُ الطُّوَلُ «١»: هفت سوره طولانى قرآن شامل سوره‌هاى بقره، آل عمران، نساء، مائده، انعام، اعراف و مجموع دو سوره انفال و توبه مى‌باشد.
٢- مثانى: از سوره يونس تا سوره نحل را «مثانى» گويند. «٢» ٣- مئون (مئين): از سوره بنى اسرائيل تا سوره مؤمنون را «مئون» مى‌نامند. «٣» ٤- مفصّل: از سوره مؤمنون تا آخر قرآن، سوره‌هاى «مفصّل» ناميده شده است. «٤» محكم و متشابه‌ در مورد آيات محكم و متشابه، دو بيان در قرآن آمده است. در يك بيان، تمام آيات قرآن محكم و در عين حال، تمام آيات آن متشابه معرفى شده است. اما در بيان ديگر، آيات محكم بخشى از قرآن و آيات متشابه بخش ديگرى از آن معرفى شده است.
در جايى كه همه قرآن محكم معرفى شده، آمده است:
«الر كِتابٌ احْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكيمٍ خَبيرٍ» «٥» الر، اين كتابى است كه آياتش استحكام يافته، سپس تشريح شده و از نزد خداوند حكيم و آگاه (نازل گرديده) است.
منظور آن است‌كه همه آيات قرآن از استوارى و خلل‌ناپذيرى بهره‌مند و بطلان‌ناپذير است. «٦»