الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٩٩ - علت صلح امام حسن

بر يك ديگر افضل نيستند.

اى سفيان مژده باد تو را كه دنيا جاى افراد نيكوكار و اشخاص بد عمل خواهد بود تا آن موقعى كه خدا امام بر حق را از آل محمّد ٦ بر انگيزد در روايت ديگر است كه امام حسن ٧ فرمود: من ميبينم كه مردم ميگويند: حسن بن علي ٧ راضى بود كه با معاويه بيعت نمايد و اجبارى نداشت، بخدا قسم من با معاويه بيعت نكردم تا آن موقعى كه اهل عراق مرا تنها نهادند اگر غير از اين بود من بقدر طرفة العين با معاويه بيعت نميكردم.

(باب هجدهم:) مينا ميگويد: على ٧ سر و صدائى شنيد فرمود: چه خبر است؟

گفتند: معاويه هلاك شده فرمود: قسم بآن خدائى كه جان من در دست قدرت او است معاويه نخواهد مرد تا اينكه اين امر (خلافت) بدست او بيفتد آنگاه بدست خود به (٣٣) علامت اشاره كرد.

عبد الرزاق گويد: بعلى ٧ گفتند: پس تو براى چه با معاويه قتال ميكنى؟ فرمود: براى آن عذرى كه بين من و خدا است. راوى ميگويد: من گفتم: رسول خدا ٦ على ٧ را بقتال ناكثين و قاسطين و مارقين مأمور كرد و معاويه هم يكى از آنها بود، آيا براى على ٧ جائز است كه قتال با آنها را ترك كند همچنان كه خدا قرآن را نازل كرد و افرادى را كه ميداند ايمان نمى‌آورند مأمور بايمان آوردن كرده است.