تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ٩٣ - ٥ - باب التمحيص بذهاب المال و مدح الفقر و أن الله اختار الآخرة للمؤمنين
تهيدستان آزمايش مىكنم و چنانچه فقيران و نيازمندان نمىبودند ثروتمندان مستحق بهشت نمىگشتند.
٧٠- امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
نيازمند تهيدست، هديه الهى است براى ثروتمند بى نياز، اگر حاجت نيازمند را برآورده كند واقعاً كه هديه الهى را پذيرفته است و اگر حاجت او را بر آورده نكند، هديه خداوند عزيز و جليل را ردّ كرده است.
٧١- صفوان گويد:
ضعيفان و نيازمندان اصحاب نزد امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مطرح شدند، پس حضرت فرمود: همانا من سود رسانى و كمك ايشان را دوست ندارم؛ وليكن دوست دارم كسانى را كه به ايشان كمك نمايند.
٧٢- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
بنده مؤمن تهيدست مىگويد: اى پروردگار! روزى من گردان تا آن كه از كارهاى خوب و پسنديده، چنين و چنان كنم، پس اگر خداوند تصميم او را بداند، برايش پاداش كسى را مىنويسد كه در حال انجام آن اعمال است، براستى كه خداوند گشايش بخش و كريم مىباشد.
٧٣- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود:
خداوند مىفرمايد: اگر بنده مؤمن وجود نمىداشت سر كافران را با پيشانىبند جواهرات گران قيمت مىبستم.
٧٤- ابو بصير گويد:
شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود: خداوند متعال فرموده است: اگر بنده مؤمن در درون خود حسّاسيت نمىيافت، بر سر منافق پيشانىبندى مىبستم كه تا هنگام مرگ دردى را احساس نكند.