الآداب الدينية للخزانة المعينية و ترجمه آن (آداب ديني) - الشيخ الطبرسي؛ مترجم احمد عابدي - الصفحة ٣٤٧ - فصل سيزدهم بيان آداب مربوط به مسافرت

فرمانروايى و سپاس مخصوص اوست، نيكى تنها بدست اوست و او بر هر چيزى توانا است.

خداوندا، من از شرّ هر درنده‌اى به تو پناه مى‌برم».

وقتى خواستى از آن مكان حركت كنى دو ركعت نماز خوانده و از خداوند بخواه كه تو را حفظ و حراست كند و آن مكان و اهل آن را خداحافظى كن، زيرا در هر مكانى ملائكه‌اى وجود دارند. سپس بگو:

«السّلام على ملائكة اللَّه الحافظين، السّلام علينا و على عباد اللَّه الصّالحين و رحمة اللَّه و بركاته».

«درود بر فرشتگان الهى كه نگهبانان مردمند، درود و رحمت و بركت الهى بر ما و بر بندگان شايسته الهى».

و اما- در طول مسافرت- حقوق حيوان بر شما اين است كه: هر گاه به منزل رسيدى از آن پياده شوى، و قبل از تهيّه غذا براى خودت، علف حيوان را تهيه كرده و به آن بدهى، او همچون جان خود شما بر شما اهميت دارد. هر گاه به آب رسيدى به آن آب دهى، به صورت حيوان كتك نزنى، زيرا او تسبيح پروردگار خود را مى‌گويد. و بيش از تحمل آن بر آن بار ننما و آن را بيش از مقدار قدرتش وادار به راه رفتن نكن.

و از امام صادق ٧ نقل شده است كه فرمود: به پشت حيوان بزنيد