الآداب الدينية للخزانة المعينية و ترجمه آن (آداب ديني) - الشيخ الطبرسي؛ مترجم احمد عابدي - الصفحة ٣٥٨ - فصل چهاردهم آدابى كه كتاب نيز با آنها پايان مىيابد

اى على: هفت چيز است كه در هر كس جمع باشند حقيقت ايمان او كامل بوده دربهاى بهشت به روى او گشوده گردد: كسى كه شاداب وضو گيرد، و نمازش نيكو باشد، و زكات ثروت خود را بپردازد، خشم خود را بپوشاند، و زبانش را مهار كند، و بر گناه خود استغفار نمايد، خيرخواهى خود را بر اهل بيت پيامبر ٦ و سلم عمل كند.

سه گروه‌اند كه همنشينى با آنان دل را مى‌ميراند: همنشينى با فرومايگان نژادى و اعتقادى، همنشينى با ثروتمندان، گفتگوى با زنان.

سه چيز است كه بيم آن مى‌رود كه سبب ديوانگى شوند: قضاء حاجت بين قبرها، با يك كفش راه رفتن، تنها خوابيدن.

سه چيز درجه است، و سه چيز كفاره است، و سه چيز هلاكت است و سه چيز سبب نجات است.

اما آنچه درجه است:

١- شاداب وضو گرفتن در صبح‌هاى سرد زمستانى.

٢- پس از تمام شدن نماز، انتظار نماز ديگر داشتن.

٣- حركت در شب و روز به طرف نماز جماعت.

و اما آنچه كفاره است:

١- آشكار ساختن سلام.

٢- غذا دادن.

٣- در حالى كه مردم خوابند برخاستن براى تهجّد.

و اما آنچه سبب هلاكت است:

١- پيروى از بخل و آزمندى.