الآداب الدينية للخزانة المعينية و ترجمه آن (آداب ديني) - الشيخ الطبرسي؛ مترجم احمد عابدي - الصفحة ٢٦٨ - فصل هفتم آداب و دعاهاى مربوط به شنيدنىها

و بخشنده هستى».

و موقع شنيدن اذان مغرب نيز همين دعا را بخوان ولى به جاى «بإقبال نهارك و ادبار ليلك» بگو:

«أسئلك بإقبال ليلك و إدبار نهارك».

«... به روى آوردن شب و پشت نمودن روزت تو را مى‌خوانم».

هر گاه آيه سجده يكى از سوره‌هاى سجده‌دار قرآن را شنيدى، لازم است در آن هنگام سجده نمايى و اين سجده نياز به تكبير ندارد، و در حال سجده بگو:

«لا إله إلّا اللَّه حقّا حقّا، لا إله إلّا اللَّه إيمانا و تصديقا، لا إله إلّا اللَّه عبوديّة و رقّا، سجدت لك يا ربّ تعبّدا و رقّا لا مستنكفا و لا مستكبرا، بل أنا عبد ذليل خائف مستجير».

«قطعا و يقينا معبودى غير از اللَّه وجود ندارد، معبودى غير از اللَّه وجود ندارد و اين را ايمان داشته و تصديق مى‌نمايم، معبودى غير از اللَّه وجود ندارد و اين را با حال بندگى و بردگى مى‌گويم، پروردگارا با بندگى و بردگى بر تو سجده مى‌كنم و از آن سربازنزده و تكبر ننمايم بلكه من عبد ذليل، ترسان و پناه آورنده‌ام».

و در روايتى آمده كه در سجده واجب قرآن بگو: