الآداب الدينية للخزانة المعينية و ترجمه آن (آداب ديني) - الشيخ الطبرسي؛ مترجم احمد عابدي - الصفحة ٣٤١ - فصل سيزدهم بيان آداب مربوط به مسافرت

و هر گاه در روز مسافرت كردى، صبح و عصر حركت كن و وسط روز را استراحت كن.

پيامبر خدا ٦ در مسافرت هر گاه از تپه‌اى پايين مى‌رفت تسبيح خدا مى‌گفت، و هر گاه بالا مى‌رفت تكبير مى‌گفت.

هر گاه به پل رسيدى وقتى پا بر آن گذاردى بگو:

«بسم اللَّه اللّهمّ ادحر عنّي الشّيطان الرّجيم».

«بنام خدا، خداوندا شيطان رانده شده را از من دور گردان».

هر گاه با گروهى به مسافرت مى‌روى همراه و رفيق خوبى بر آنان باش، و بهترين صفات اخلاق را در برخورد با آنان بكار گير، و فراوان در كارهاى خود و كارهايشان با آنان مشورت كن، و در چهره آنان زياد تبسّم كن، هر گاه تو را به چيزى خواندند اجابت كن، و هر وقت كمك خواستند كمكشان كن. سكوتت طولانى باشد. نماز زياد بخوان، و نسبت به آنچه اختيار دارى از آب و مركب و زاد و توشه سخاوت داشته باش، نسبت به افرادى كه سنّ آنان از تو بيشتر است اطاعت داشته باش، هر گاه ديدى دوستانت حركت كردند تو نيز با آنان با، هر گاه دستورى به تو دادند يا چيزى از تو طلب كردند، پاسخ تو «بلى» باشد و پاسخ منفى مده، زيرا «نه» گفتن درماندگى و سرزنش است، و هر گاه در راه متحير و سرگردان شديد پياده شويد، و اگر در درستى راه ترديد داشتيد توقف كرده و با يك ديگر مشورت كنيد. اگر يك نفر را ديديد هرگز مسير خود را از او سؤال نكنيد، زيرا يك نفر در بيابان جاى ترديد دارد و چه بسا او جاسوس دزدان بوده و يا همان شيطانى باشد كه شما را سرگردان و متحيّر ساخته است. از دو نفر نيز