آيت‌الله شاه آبادى كه تا سال ١٣١٤ در قم بوده است.[١] وى در اين دوران مدارج علمى را پيمود و به‌عنوان شخصيتى علمى در ميان روحانيان هم‌عصر خود در حوزه شناخته شد. جامعيت علمى امام را مى‌توان در آثار علمى برجاى مانده از ايشان به نيكى مشاهده كرد. وى در اين سال‌ها كتاب‌هاى متعددى تأليف كرد كه بخشى از آنها رسائل عرفانى و كلامى است كه اغلب در سنين جوانى به نگارش درآمده‌اند. براى نمونه، وى در سال ١٣٠٧ و در بيست و هفتمين سال زندگى خود شرحى عرفانى بر دعاى سحر نوشت. بخش ديگرى از آثار امام در حوزه فقه و اصول فقه و يا در حوزه سياسى- اجتماعى است كه فهرست آنها در پى مى‌آيد:

رديف----- نام اثر----- سال تأليف----- موضوع‌

١----- شرح دعاى سحر----- ١٣٠٧----- عرفانى‌

٢----- تعليقه بر شرح قوائد الرضويه----- ١٣٠٨----- عرفانى‌

٣----- مصباح الهدايه الى الخلافة و الولايه----- ١٣٠٩----- عرفانى- كلامى‌

٤----- تعليقات على شرح فصوص الحكم و مصباح الانس----- ١٣١٥----- عرفانى‌

٥----- سرالصلوه، معراج السالكين و صلوه العارفين----- ١٣١٨----- عرفانى‌

٦----- شرح چهل حديث----- ١٣١٨----- عرفانى- كلامى‌

٧----- آداب الصلوه----- ١٣٢١----- عرفانى‌

٨----- طلب و اراده----- ١٣٣١----- كلامى- فلسفى‌

٩----- ديوان امام---------- عرفانى- ادبى‌

١٠----- انوار الهدايه فى التعليقه على الكفايه----- ١٣٢٨----- اصولى- فقه‌

١١----- مناهج الوصول الى علم الاصول----- ١٣٣٠----- اصول فقه‌

١٢----- رسائل (دو جلد)----- ٣٢- ١٣٢٧----- اصول فقه‌

١٣----- تعليقه على العروه الوثقى----- ١٣٣٥----- فقهى‌

١٤----- كتاب الطهاره (سه جلد)----- ٣٧- ١٣٣٣----- فقهى‌

١٥----- تهذيب الاصول----- ٣٩- ١٣٣٣----- اصول فقه‌

١٦----- مكاسب محرمه (در شش جلد)----- ٤٠- ١٣٣٧----- فقهى‌

[١]. رضا استادى،« مشايخ امام‌خمينى»، كيهان فرهنگى، خرداد ١٣٦٨، ش ٣، ص ١٠- ٨.