مخالفتى نداريم، بلكه ما با مظلوم‌ها كه ملت‌ها هم از طبقه مظلومين هستند، موافق هستيم و با اشخاصى كه ظلم مى‌كنند- چه در مملكت خودشان به ملت خودشان ظلم بكنند و چه به ملت‌هاى ضعيف ظلم بكنند- با آنها مخالف هستيم.[١] ما معادله جهانى و معيارهاى اجتماعى و سياسى‌اى را كه تا به حال به واسطه آن تمام مسائل جهان سنجيده مى‌شده است، شكسته‌ايم. ما خود چهارچوب جديد ساخته‌ايم كه در آن عدل را ملاك دفاع، و ظلم را ملاك حمله گرفته‌ايم. از هر عادلى دفاع مى‌كنيم و بر هر ظالمى مى‌تازيم. ما اين سنگ را بنا خواهيم گذاشت.[٢] و تمام ملت‌هاى مظلوم را پشتيبانى مى‌كنيم.[٣] كسى كه تابع مذهب اسلام است، بايد با ابرقدرت‌ها مخالفت كند و مظلومان را از زير چنگال اينها بيرون بياورد.»[٤]

حضرت‌امام نظام اسلامى را موظف مى‌دانست كه براى نجات ملل تحت ستم و مستضعف تلاش كند تا از اين رهگذر بسيجِ انقلابى طرفداران عدم‌تعهد به دو بلوك شرق و غرب در سراسر گيتى تحقق يابد و هسته‌هاى مقاومت در تمامى جهان به وجود آيد:

ما بايد از مستضعفين جهان پشتيبانى كنيم؛ ... زيرا اسلام ... پشتيبان تمام مستضعفين جهان است.[٥]

بسيج، تنها منحصر به ايران اسلامى نيست. بايد هسته‌هاى مقاومت را در تمامى جهان به وجود آورد و در مقابل شرق و غرب ايستاد.[٦]

شايان ذكر است حمايت از مستضعفان را مى‌توان در راستاى اصل تأليف قلوب نيز مورد بحث قرار داد؛ زيرا با اين حمايت‌ها، قلوب مستضعفان عالم به اسلام متمايل مى‌گردد.

[١]. همان، ج ١١، ص ١٢٥.

[٢]. همان، ص ١٦٠.

[٣]. همان، ص ١٣٣.

[٤]. همان، ج ١٣، ص ٦٩.

[٥]. همان، ج ١٢، ص ٢٠٢.

[٦]. همان، ج ٢١، ص ١٩٥.