انديشه سياسى امام خمينى( ره) - فوزى، يحيى - الصفحة ٥٤
جنگهاى اعراب و اسرائيل در اين سالها و همچنين ايفاى نقش ژاندارمرى منطقه توسط ايران بهعنوان حافظ منافع غرب نيز يكى ديگر از ويژگىهاى رژيم در اين دوره است.
در اين شرايط سياسى، امامخمينى كوشيد تا ماهيت رژيم و مشكلات سياسى، اقتصادى و فرهنگى كشور را افشا كند. در كتاب صحيفه امام حدود ٤٥ سخنرانى و پيام از امامخمينى طى سالهاى ٤٣ تا ٥٦ آمده است كه تحليل محتواى اين پيامها نشان مىدهد امام از يكسو تلاش مىكند تا ماهيت اصلاحات رژيم را غيربومى و غيرملى و همسو با اهداف استعمار معرفى كند و از سويى ديگر، وى اين ادعا را كه روحانيانْ مخالف ترقى و پيشرفت كشورند، تخطئه كرد و بر اين نكته تأكيد ورزيد كه استعمار يكى از موانع مهم سلطه خود را فرهنگ اسلامى و همچنين روحانيت مىداند و از همينرو درصدد نابودى آنهاست.
در بيشتر آثار امام، كلماتى همچون «استعمار»، «استعمار نو»، «استعمارگران»، «عمال استعمار»، «اهداف استعمارى» و «كشورهاى استعمارگر» به چشم مىخورد و ايشان به بيان اهداف آنان در كشورهاى اسلامى و ايران پرداخته است. همچنين از گروههايى در كشورهاى اسلامى با عناوينى همچون «عمال استعمار»، «ايادى استعمار»، «استعمارخواهان» و «غربزدگان»[١] ياد مىكند كه هدف آنها تلاش براى گسترش نفوذ سياسى، اقتصادى و نظامى غرب در كشورهاى اسلامى است. اين گروهها تداوم همان جريان خاص شبهمدرنيستى است كه بهشدت مورد انتقاد اماماند.
وى سپس با طرح مشكلات اقتصادى كشور همچون بيكارى، فقر و وضع مادى و بهداشتى مردم جنوب كشور و نيز حيف و ميل بودجه، ادعاى دولت مبنى بر پيشرفت و ترقى كشور را نفى مىكند و مىگويد: «مسير برنامههاى دولت، اصلاح اين امور نيست، بلكه تبعيت از الگويى است كه به جاى حل مشكلات كشور، جاى پاى استعمار را در كشور تثبيت خواهد كرد.»
وى هدف روحانيان را اصلاح گرفتارىهاى مملكت، و راه اصلاح را نيز نجات كشور از دست بيگانگان و تقويت احكام اسلام در كشور مىداند.
[١]. محمدرضا پهلوى، پاسخ به تاريخ، ص ٢٢٤.