از سويى اعتقاد به اصل تولى و تبرى نيز اين موضوع را مورد تأكيد قرار مى‌دهد؛ زيرا بر اساس آن مسلمانان بايد دوستان خدا را دوست بدارند و دشمنان خدا را دشمن. بر همين بنياد، امام‌خمينى بر تقويت روابط برادرانه با مسلمانان و جهان اسلام تأكيد داشت و دفاع از ملت مظلوم فلسطين و مسلمانان جهان نيز اقدامى در اين راستا بود. به گفته ايشان:

خداى تبارك و تعالى براى مؤمنين كه در خدمت اسلام هستند، دو خاصيت نقل مى‌فرمايد: يكى اينكه بين خودشان محيط محبت است: «رحماء بينهم»؛ با هم دوست هستند؛ رحيم هستند؛ همه به ديگرى محبت دارند. [ديگر آنكه‌] در مقابلِ غيرْ «اشدّاء»؛[٣] در مقابل كفار و در مقابل اجانب شديد هستند، محكم.[٤] به حكم قرآن مجيد با ملت‌ها و دولت‌هاى اسلامى [بايد] به رحمت و اخوت، و با كفار و غارتگران بين‌المللى به شدت و قدرت عمل كنند.[٥]

همچنين ايشان مى‌گويد:

ما براى دفاع از اسلام و ممالك اسلامى و استقلال ممالك اسلامى در هر حال مهيا هستيم. برنامه ما كه برنامه اسلام است، وحدت كلمه مسلمين است؛ اتحاد ممالك اسلامى است؛ برادرى با جميع فرق مسلمين است در تمام نقاط عالم؛ هم‌پيمانى با تمام دُول اسلامى است در سراسر جهان؛ مقابل صهيونيست، مقابل اسرائيل، مقابل دُول استعمار طلب.[٦]

ما دست برادرى به تمام ملت‌هاى اسلامى مى‌دهيم و از تمام آنان براى رسيدن به هدف‌هاى اسلامى استمداد مى‌كنيم.[٧]

روابط بين ملت‌ها بايد براساس مبانى اسلام و مسائل معنوى باشد. در اين راستا وحدت‌

[١]. همان، ج ٢، ص ٣٤١.

[٢]. همان، ج ١٠، ص ٢٨٦.

[٣].« مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّار رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ.»( فتح( ٤٨): ٢٩.)

[٤]. روح‌الله موسوى‌خمينى( امام)، صحيفه امام، ج ٦، ص ٤٤٠.

[٥]. همان، ج ١٥، ص ٢٩٢.

[٦]. همان، ج ١، ص ٣٣٦.

[٧]. همان، ج ٧، ص ١٧٠.