انديشه سياسى امام خمينى( ره)
 
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص

انديشه سياسى امام خمينى( ره) - فوزى، يحيى - الصفحة ١٨٨

او رمز قدرت و عظمت كشور را «بازگشت به خويشتن خويش» و «خودباورى» مى‌شمرد و شرط آن را تحقق اين امر مى‌دانست كه افراد يك جامعه بفهمند ما هم خودمان موجوديتى داريم كه آن موجوديت در فرهنگمان تبلور يافته است.[١] وى دراين‌باره مى‌افزايد:

ماها الان خودمان را گم كرده‌ايم؛ مفاخر خودمان را الان گم كرده‌ايم. تا اين گم‌شده پيدا نشود، شما مستقل نمى‌شويد؛ بگرديد پيدايش كنيد.[٢]

امام علت انحطاط جوامع و عقب‌ماندگى ملل شرق و زمين را همين امر مى‌دانست ومعتقد بود غرب با انگيزه تسلط بر شرق و با طرح ايدئولوژى يكسان‌سازى سعى كرد آنها را از هويت خود بيگانه و تهى سازد و به آنها تلقين كند كه در همه امور نيازمند غرب‌اند. القاى‌اين تفكر، خودباورى و اعتماد به نفس ملل جهان‌سوم را خدشه‌دار كرد و آنها را آماده‌پذيرش سلطه فرهنگى و درپى آن سلطه سياسى و اقتصادى غرب نمود. امام در همين‌باره مى‌گويد:

غربى‌ها كوشش كرده‌اند كه ما را از خودمان بى‌خود كنند؛ ما را ميان تهى كنند؛ به ما اين طور بفهمانند و فهماندند كه خودتان هيچ نيستيد و هرچه هست، غرب است و بايد رو به غرب بايستيد.[٣]

ايشان در ادامه سخنان خود به تأثير تفكر يكسان‌سازى تجددگرايان در جهان‌سوم مى‌پردازد و ضمن اشاره به مبانى نظرى تكامل‌گراها مبنى بر اينكه نژاد غربى، نژاد برتر و غرب ايده‌آل جوامع بشرى است، معتقد است تمامى تلاش آنان اين بوده كه به ما بباورانند:

ما از خودمان هيچ نداريم و بايد همه چيز، علم، تمدن، قانون و پيشرفت را از آنان بگيريم.[٤]

وى مى‌افزايد: «اينها با تبليغات خودشان ما را همچون به غرب بازگرداندند وغرب‌زده كردند كه همه چيز خودمان را، همه مفاخر خودمان را يادمان رفت؛ براى خودمان ديگر چيزى‌


[١]. همان، ج ٩، ص ١٦٦.

[٢]. همان، ص ٥٩.

[٣]. همان، ص ٢٥.

[٤]. همان، ج ١٨، ص ٨٩.