بايسته هاى فقه جزاء - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١١٩ - نقره و طلا بودن درهم و دينار

صورتى كه ميان مردم در گردش باشد، آمده، يعنى درهمهايى كه پول در گردش نزد مردم باشد. برجسته‌ترين اين اخبار عبارتند از:

«الف. «صحيحة أبي العباس، قال: سألت أبا عبد اللّه (ع) عن الدراهم المحمول عليها، فقال: إذا انفقت ما يجوز بين أهل البلد فلا بأس، و إن أنفقت ما لا يجوز بين أهل البلد فلا.»[١] از امام صادق (ع) درباره درهمهاى ناخالص پرسيدم. حضرت فرمود:

هرگاه چيزى را كه ميان مردم در گردش است پرداختى، باكى نيست، ولى اگر چيزى را پرداختى كه در گردش نيست، خير [جايز نيست‌].

ب. «مرسلة ابن أبي نصر عن رجل عن محمد بن مسلم عن أبي جعفر (ع) قال: جاء رجل من سجستان فقال له: إن عندنا دراهم يقال لها الشاهية، يحمل على الدراهم دانقين، فقال: لا بأس به إذا كانت تجوز.»[٢] از امام باقر (ع) نقل كرده كه مردى از سجستان نزد حضرت آمد و گفت: در سرزمين ما درهمهايى است به نام شاهى كه در هر درهم دو دانگ ناخالصى افزوده مى‌شود.

حضرت فرمود: اگر در گردش باشد اشكالى نيست.

ج. «مرسلة محمد بن يحيى عمّن حدّثه عن جميل عن حريز بن عبد الله قال: كنت عند أبي عبد الله (ع) فدخل عليه قوم من أهل سجستان فسألوه عن الدراهم المحمول عليها. فقال: لا بأس إذا كان جوازاً لمصر (جواز المصر).»[٣] نزد امام صادق (ع) بودم كه گروهى از مردم سجستان وارد شدند و از حضرت درباره درهمهاى ناخالص پرسيدند.

حضرت فرمود: اگر در شهرى در گردش باشد، اشكالى ندارد.

د. رواياتى چون صحيحه محمد بن مسلم كه به همين معنا گرفته مى‌شود:

«قال: سألته عن الدراهم المحمول عليها، فقال: لا بأس بإنفاقها.»[٤]

[١] همان مدرك، ج ١٢/ ٤٧٢.

[٢] همان مدرك، ج ١٢/ ٤٧٤.

[٣] همان مدرك، ج ١٢/ ٤٧٣.

[٤] همان مدرك، ج ١٢/ ٤٧٤.