فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٩٧ - هفتم - نماز استيجارى

احتياط نزديكتر است عمل كند، مثلًا اگر وظيفه ميّت گفتن سه مرتبه تسبيحات اربعه بوده و تكليف او يك مرتبه است سه مرتبه بگويد.

٤٢١- اگر با اجير شرط نكنند كه نماز را با چه مقدار از مستحبات آن بخواند، بايد مقدارى از مستحبات نماز را كه معمول است بجا آورد.

٤٢٢- اگر انسان چند نفر را براى انجام نماز قضاء ميّت اجير كند، لازم نيست براى هر كدام از آنها وقتى را معيّن نمايد، مثلًا با يكى قرار بگذارد كه از صبح تا ظهر نماز قضاء بخواند و با ديگرى قرار بگذارد كه از ظهر تا شب بخواند، و نيز لازم نيست قرار بگذارد اجير نماز معيّنى را شروع كند، مثلًا قرار بگذارد اول نمازى را كه مى‌خواند صبح باشد يا ظهر يا عصر، و همچنين لازم نيست با آنها قرار بگذارد كه در هر دفعه نماز يك شبانه روز را تمام كنند، و اگر ناقص بگذارند آن را حساب نكنند، و دفعه بعد نماز يك شبانه روز را از اول شروع نمايند.

٤٢٣- اگر كسى اجير شود كه مثلًا در مدّت يك سال نمازهاى ميّت را بخواند، و پيش از تمام شدن سال بميرد، بايد براى نمازهايى كه مى‌دانند بجا نياورده است شخص ديگرى را اجير نمايند، بلكه براى نمازهايى هم كه احتمال مى‌دهند بجا نياورده است، بايد بنابر احتياط واجب اجير بگيرند.

٤٢٤- كسى را كه براى نمازهاى ميّت اجير كرده‌اند اگر پيش از تمام كردن نمازها بميرد و اجرت همه آنها را گرفته باشد، چنانچه شرط كرده باشند كه تمام نمازها را خودش بخواند، بايد اجرت مقدارى را كه نخوانده است از مال او به ولىّ ميّت بدهند؛ و اگر شرط نكرده باشند، بايد ورثه اجير از مال او براى آن ميّت اجير بگيرند؛ امّا اگر مال نداشته باشد، بر ورثه او چيزى واجب نيست؛ هرچند جائز است ذمّه او را تبرعاً يا از زكات و مانند آن فارغ كنند.

٤٢٥- اگر اجير پيش از تمام كردن نمازهاى ميّت بميرد و خودش هم نماز قضاء داشته باشد، چنانچه شرط نكرده باشند نمازهاى ميّت را خودش بخواند، بايد از مال او براى نمازهايى كه اجير شده بود شخص ديگرى را اجير كنند، و اگر چيزى از مالش زياد بيايد- در صورتى كه وصيّت كرده باشد و ورثه اجازه بدهند- بايد براى تمام نمازهاى او اجير بگيرند؛ و اگر ورثه اجازه ندهند، ثلث آن را به مصرف نمازش برسانند؛ بلكه‌