جايى نرسد، نمازش باطل است؛ ولى اگر مثلًا شك كند چهار مرتبه به ركوع رفته است يا پنج مرتبه، چنانچه براى رفتن به سجده خم نشده است، بايد ركوعى را كه‌در آن شك دارد بجا آورد؛ و اگر براى رفتن به سجده خم شده است، نبايد به شك خود اعتناء نمايد.

٣٢٨- هر يك از ركوعهاى نماز آيات ركن است، پس اگر عمداً يا اشتباهاً كم يا زياد شود نماز آيات باطل مى‌شود.

٣٢٩- اگر يكى از چيزهايى كه در نماز يوميّه باعث سجده سهو مى‌شوند در نماز آيات اتّفاق بيفتد، ظاهراً مكلف بايد بعد از نماز آيات سجده سهو را بجا آورد.

٣٣٠- در نماز آيات نيز مانند نماز يوميّه قاعده تجاوز و عدم تجاوز در صورت شك در جزء يا شرط- كه فروعاتش در شكّيات ذكر مى‌شوند- جارى است.

مستحبات مربوط به نماز آيات:

٣٣١- رعايت چهارده چيز راجع به نماز آيات براى نمازگزار مستحب مى‌باشد:

١- به جاى اذان و اقامه سه مرتبه بگويد: «الصَّلاة»، ٢- بعد از ركوع پنجم و دهم بگويد: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ»، ٣- پيش از هر ركوع و بعد از آن تكبير بگويد؛ ولى بعد از ركوع پنجم و دهم گفتن تكبير مستحب نيست، ٤- پيش از ركوع دوم و چهارم و ششم و هشتم و دهم قنوت بخواند؛ اگرچه فقط خواندن يك قنوت پيش از ركوع دهم نيز كافى است، ٥- نماز آيات را به جماعت بجا آورد- اداء باشد يا قضاء، تمام قرص گرفته باشد يا بعضى از آن- و در اين صورت نيز مانند نماز يوميّه قرائت از مأموم ساقط است؛ ولى سائر افعال و اقوال از او ساقط نيست، ٦- نماز آيات را طول بدهد، مخصوصاً براى گرفتن خورشيد، ٧- چنانچه پيش از باز شدن تمام قرص خورشيد يا ماه از نماز فارغ شود، در جاى نماز بنشيند، و به ذكر و دعاء مشغول شود، تا تمام آن باز شود، يا آنكه نماز آيات را اعاده كند، ٨- سوره‌هاى طولانى- مثل يس و نور و روم و كهف و مانند اينها- را بخواند، ٩- در هر قيام يك سوره كامل بخواند، ١٠- هر كدام از قنوت و ركوع و سجود نماز آيات را به قدر قرائت آن طول دهد، ١١- قرائت نماز آيات را بلند بخواند، ١٢- نماز آيات را زير آسمان بخواند، ١٣- نماز آيات را در مسجد بخصوص در قسمت بدون سقف آن بجا آورد، ١٤- در نماز آياتى كه به‌