فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥١ - احكام محتضر

امور مربوط به مرگ:

١٠٥١- دوست نداشتن مرگ و كراهت داشتن آن حرام نيست؛ ولى آرزو كردن مرگ مكروه است، هرچند انسان در بليّه و سختى باشد؛ بلكه سزاوار است بگويد:

«أَللَّهُمَّ أَحْيِني‌ ما كانَتِ الْحَياةُ خَيْراً لي‌، وَتَوَفَّني‌ إِذا كانَتِ الْوَفاتُ خَيْراً لي‌».

و همچنين آرزوى دراز داشتن و خود را از مرگ دور دانستن- حتى فردا را از عمر خود شمردن- مكروه مى‌باشد.

١٠٥٢- مستحب است انسان هميشه مرگ را ياد كند؛ ولى نه به حدّى كه او را از انجام وظائف اجتماعيّه و شخصيّه باز دارد، و نيز مستحب است در وقت ظهور آثار مرگ لقاء پروردگار را دوست بدارد، و حسن ظنّ بيشتر به خداى تعالى داشته باشد.

احكام محتضر:

١٠٥٣- مسلمانى كه محتضر- يعنى در حال جان دادن و سكرات مرگ- است، چه مرد باشد يا زن، بزرگ باشد يا كوچك، بايد او را به گونه‌اى كه كف پاهايش به طرف قبله باشد به پشت بخوابانند؛ و احتياط مستحب آن است كه تا وقتى غسل دادن او تمام نشده است او را به همين حال رو به قبله بگذارند.

١٠٥٤- اگر خواباندن محتضر به گونه‌اى كه در فقره قبل ذكر شد كاملًا ممكن نباشد، بايد تا اندازه‌اى كه ممكن است به آن دستور عمل كنند؛ و چنانچه خواباندن او به هيچ گونه ممكن نباشد، اگر اذيّت نمى‌شود بايد او را رو به قبله بنشانند؛ و اگر اين هم ممكن نباشد، بايد او را به پهلوى راست يا پهلوى چپ رو به قبله بخوابانند؛ و اگر اين هم ممكن نباشد، حكم ساقط مى‌شود.

١٠٥٥- رو به قبله كردن محتضر بر هر مسلمانى واجب است، و اجازه گرفتن از ولىِّ او لازم نيست.