فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٢ - دوم - غساله آب قليلى كه براى رفع خبث به كار رفته

٨٣- اگر انسان در آبى شك كند كه غساله استنجاء است يا از غساله‌هاى ديگر، آن آب محكوم به طهارت مى‌باشد؛ هرچند أحوط اجتناب از آن است.

٨٤- اگر انسان شك كند كه نجاستى از خارج به آب استنجاء رسيده است يا نه، يا همراه غائط نجاست ديگر بيرون آمده است يا نه، نبايد به شك خود اعتناء نمايد.

٨٥- آبى كه بعد از شستشو و فشار دادن در لباس و امثال آن باقى مى‌ماند پاك است، و حكم غساله را ندارد، و همچنين است حكم قطراتى كه بعد از شستن ظروف و ريختن غساله در آنها باقى مى‌ماند.

٨٦- اگر بر محل متنجّس بيش از مقدارى كه پاكى به آن حاصل مى‌شود آب بريزند، مقدار زيادى بعد از حصول طهارت پاك است، اگرچه تمام آن يك شستن حساب شود؛ لكن مراعات احتياط أولى‌ است.

٨٧- اگر غساله نجاستى مانند بول- كه تطهير از آن نياز به تعدد شستن دارد- با چيزى ملاقات نمايد، چنانچه يك مرتبه آن چيز را بشويند كفايت مى‌كند؛ اگرچه أحوط تعدد است.

٨٨- غساله چيزى كه آن را به احتياط وجوبى يا به احتياط استحبابى مى‌شويند وجوب اجتناب يا استحباب اجتناب ندارد.