فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٥٤ - علم اجمالى

را زياد نموده، چنانچه در محل سجده باشد، بايد سجده را بجا آورد، و نمازش صحيح است؛ ولى اگر در محل سجده نباشد، واجب است نمازش را اعاده كند.

١٥٧٩- اگر نمازگزار يقين كند كه يا از ركعت اول يك سجده را ترك كرده است يا در ركعت دوم يك سجده زياد نموده است، نمازش صحيح مى‌باشد، و چيزى بر او واجب نيست.

١٥٨٠- هرگاه نمازگزار اجمالًا يقين كند كه يا يك سجده يا تشهد را ترك كرده است، و محل تدارك آنها هم گذشته باشد، بايد هر دو را قضاء نمايد، و دو سجده سهو نيز بجا آورد.

١٥٨١- اگر نمازگزار پيش از نصف شب شك كند كه نماز مغرب و عشاء را خوانده است يا نه، و يقين داشته باشد كه در آن روز سه نماز بيشتر بجا نياورده است، بايد نماز مغرب و عشاء را بجا آورد، هرچند احتمال دهد كه دو نماز از آن سه نماز نماز مغرب و عشاء بوده است، زيرا شك او نسبت به نماز مغرب و عشاء شك در وقت است؛ و هرگاه يقين داشته باشد كه در آن روز و شب بيش از دو نماز بجا نياورده است، بايد علاوه بر نماز مغرب و عشاء يك نماز دو ركعتى و يك نماز چهار ركعتى هم قضاء نمايد؛ و هرگاه يقين كند كه در آن روز و شب بيش از يك نماز بجا نياورده است، بايد علاوه بر نماز مغرب و عشاء يك نماز دو ركعتى و دو نماز چهار ركعتى هم قضاء نمايد.

١٥٨٢- هرگاه نمازگزار بعد از نماز ظهر و عصر اجمالًا بداند كه در يكى از آن دو نماز بين دو و سه شك كرده و بنابر سه گذاشته است، و لكن نمى‌داند كه شك او در نماز ظهر بوده است يا در نماز عصر، بايد به مقتضاى شك نماز احتياط را بجا آورد، و نماز ظهر را هم اعاده نمايد.

١٥٨٣- اگر نمازگزار اجمالًا بداند كه قرائت را يا زياد كرده يا كم نموده است، و همچنين تسبيحات اربعه را يا زياد كرده يا كم نموده است، مستحب است كه دو سجده سهو انجام دهد.

١٥٨٤- اگر نمازگزار يقين داشته باشد كه دو سجده از يك نماز را كم كرده است، ولى نداند كه هر دو سجده از يك ركعت بوده‌اند يا هر يك از آنها از يك ركعت بوده است، بايد نمازش را اعاده نمايد.