فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٨ - احكام مربوط به نماز ميت

١٢٠٧- هرگاه ميّت را در مكان مغصوب گذاشته باشند، لكن نمازگزار در مكان مباح باشد، نماز ميّت صحيح است.

١٢٠٨- نبايد نمازگزار از ميّت به قدرى دور باشد كه عرفاً بگويند نزد او نايستاده است؛ ولى كسى كه نماز ميّت را به جماعت مى‌خواند اگر از ميّت دور باشد، چنانچه صفها به يكديگر متصل باشند اشكال ندارد.

١٢٠٩- ميّت بايد حاضر باشد، و نبايد بين او و نمازگزار چيزى مانند پرده و ديوار وجود داشته باشد؛ ولى اگر ميّت در تابوت و مانند آن باشد اشكال ندارد.

١٢١٠- نمازگزار بايد نماز ميّت را ايستاده و با قصد قربت و در حال طمأنينه- آرامش بدن- بخواند، و در موقع نيّت ميّت را معيّن كند، مثلًا نيّت كند نماز مى‌خوانم بر اين ميّت قربةً إلى اللَّه.

١٢١١- اگر كسى نباشد كه بتواند نماز ميّت را ايستاده بخواند، مى‌شود نشسته بر او نماز خواند.

١٢١٢- اگر به خيال اينكه شخصى كه بتواند نماز ميّت را ايستاده بخواند حاضر و در دسترس نيست نشسته بر ميّت نماز بخوانند، و بعد معلوم شود كه چنين شخصى حاضر و در دسترس بود، ظاهراً واجب است نماز ميّت را اعاده كنند، بلكه اگر معلوم شود شخص قادر به ايستادن پس از نماز حضور يافته است، بر او اعاده نماز ميّت لازم است.

١٢١٣- اگر نمازگزار در بين نماز ميّت از ايستادن ناتوان شود و نشسته نماز را تمام كند، چنانچه شخص قادر به ايستادن حضور بهم رساند- هرچند بعد از نماز باشد- اعاده نماز بر او واجب است.

١٢١٤- اگر ميّت وصيت كرده باشد كه شخص معيّنى بر او نماز بخواند، همان شخص معيّن مى‌شود؛ و احتياط مستحب آن است كه ولىِّ ميّت هم به او اجازه بدهد.

١٢١٥- مكروه است بر يك ميّت چند مرتبه نماز بخوانند؛ مگر اينكه ميّت از اهل علم و تقوى باشد.

١٢١٦- جائز است چند نفر همزمان و به طور فُرادى‌ بر يك ميّت نماز بخوانند، يا