وَ لاتُحْرِمْنا أَجْرَهُ، وَ لاتَفُتَّنا بَعْدَهُ».[١] امّا اگر ميّت زن مؤمنه است، نمازگزار بجاى «أَللَّهُمَّ هذا عَبْدُكَ ...» متصلًا به آن قسمت بگويد:

«أَللَّهُمَّ هذِه‌ أَمَتُكَ، وَ ابْنَةُ عَبْدِكَ، وَ ابْنَةُ أَمَتِكَ، أَنْتَ أَعْلَمُ بِها، افْتَقَرَتْ إِلى‌ رَحْمَتِكَ، وَ اسْتَغْنَيْتَ عَنْها، أَللَّهُمَّ فَتَجاوَزْ عَنْ سَيِّئاتِها، وَ زِدْ في‌ حَسَناتِها، وَ اغْفِرْ لَها، وَ ارْحَمْها، وَ نَوِّرْ لَها في‌ قَبْرِها، وَ لَقِّنْها حُجَّتَها، وَ أَلْحِقْها بِنَبِيِّها، وَ لاتُحْرِمْنا أَجْرَها، وَ لاتَفُتَّنا بَعْدَها».[٢] و اگر ميّت مرد مستضعف در دين است، نمازگزار بجاى «أَللَّهُمَّ هذا عَبْدُكَ ...» متصلًا به آن كلمات بگويد:

«أَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلَّذينَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبيلَكَ، وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحيمِ، رَبَّنا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتي‌ وَعَدْتَهُمْ وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ، إنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ».[٣] و اگر ميّت زن مستضعف در دين است، نمازگزار بجاى «أَللَّهُمَّ هذا عَبْدُكَ ...» متصلًا به آن كلمات بگويد:

«أَللَّهُمَّ إِنَّ هذِهِ النَّفْسَ أَنْتَ أَحْيَيْتَها، وَ أَنْتَ أَمَتَّها، أَللَّهُمَّ وَلِّها ما تَوَلَّتْ،

[١] - خدايا اين بنده تو و فرزند بنده تو و فرزند كنيز تو است، تو داناترى به او، نياز به رحمت تو دارد، و تو از او بى نياز هستى؛ خدايا درگذر از گناهانش، و بر حسناتش بيفزا، و بيامرز او را، و رحم نما بر او، و منوّر گردان بر او قبرش را، و تلقين نما بر او حجّتش را، و ملحق فرما او را به پيغمبرش( صلّى اللَّه عليه و آله)، و در رابطه با اين ميّت اجر بر ما حرام قرار مده، و در آينده هم بر ما فوت نفرما.

[٢] - خدايا اين كنيز تو و فرزند بنده تو و فرزند كنيز تو است ...؛ بقيّه دعاء به همان معنا است كه در بند دو راجع به ميّت مرد مؤمن گفته شد.

[٣] - خدايا بيامرز كسانى را كه توبه كردند، و پيروى نمودند راه تو را، و آنان را از عذاب دوزخ مصون و محفوظ بدار؛ پروردگارا داخل كن ايشان را بهشتهاى جاودانى كه نويد دادى به آنها و آنانى كه شايسته شدند از پدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان، به درستى كه تو عزيز و حكيمى.