فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٥٩٧ - اول - تحيت به سلام و جواب آن

پنجم: شخصى كه كوچكتر است بر كسى كه بزرگتر مى‌باشد.

ششم: جماعتى كه تعداد آنها كمتر است بر جماعتى كه تعداد آنان بيشتر مى‌باشد.

هفتم: شخصى كه به مكانى وارد مى‌شود بر كسانى كه در آن مكان هستند، و اگر كسى در آن مكان نباشد، باز هم مستحب است سلام كند.

هشتم: شخصى كه بر جماعتى وارد مى‌شود.

١٢٨٨- موارد مذكور در فقره قبل مستحب در مستحب مى‌باشند، پس اگر عكس اينها واقع شود- مثلًا بزرگتر بر كوچكتر سلام كند- سلام از استحباب خود بيرون نمى‌رود.

١٢٨٩- هرگاه گروهى در محلى باشند، چنانچه گروه ديگرى بر آنها وارد شوند، بر آخرين فرد از گروهى كه وارد مى‌شوند مستحب است بر تمام حضّار- حتى همراهان خود- سلام كند.

١٢٩٠- هرگاه دو گروه به هم برسند، چنانچه فردى از يك گروه سلام كند و فردى از گروه ديگر جواب دهد كافى است.

١٢٩١- جواب دادن به سلام كسى كه از روى مسخره يا شوخى سلام مى‌كند واجب نيست.

١٢٩٢- سلام كردن مسلمان بر كافر- اعم از ذمّى و غير ذمّى- مكروه است؛ مگر در حال اضطرار؛ و چنانچه كافرى بر مسلمان سلام كند، اگر آن كافر ذمّى نباشد جواب دادن به سلام او واجب نيست؛ ولى اگر آن كافر ذمى باشد، بنابر احتياط واجب شخص مسلمان بايد در جواب او به كلمه «سَلام» به تنهايى يا به كلمه «عَلَيْكَ» به تنهايى اكتفاء نمايد.

١٢٩٣- اگر كسى به عدّه‌اى سلام كند، جواب سلام او بر همه آنان واجب است؛ ولى اگر يكى از آنان جواب سلام او را بدهد- و لو بچه مميّزى كه همراه آن عدّه است- كافى مى‌باشد؛ و ظاهر آن است كه ردّ جواب آن سلام بر ديگران نيز مستحب مى‌باشد؛ بلكه أحوط آن است كه تمام كسانى كه مقصود به آن سلام مى‌باشند جواب آن سلام را بدهند، پس با جواب دادن كسى كه همراه با آن عدّه نمى‌باشد يا همراه آنان مى‌باشد ولى مقصود به سلام نيست، وجوب جواب سلام از آن عدّه ساقط نمى‌شود.