١٢٤٩- جائز نيست نماز ميّت را در بين نماز يوميّه بجا آورند، هرچند صورت نماز يوميّه بهم نخورد، مانند اينكه در حال قنوت نماز يوميّه پنج تكبير نماز ميّت و چهار دعاء مختصر آن را بخوانند.

مستحبات مربوط به دفن:

١٢٥٠- مستحبات راجع به دفن ميّت سى و يك امر مى‌باشند:

١- با دست و بدون بكار بردن ابزار ماشينى براى مؤمن قبر بكنند، ٢- اهداء زمين براى دفن مؤمن، ٣- ميّت را در نزديكترين قبرستان دفن نمايند، ٤- قبور خويشان را نزد يكديگر قرار دهند، ٥- ميّت را به قبرستان دور نقل ندهند؛ مگر اينكه از جهتى بهتر باشد، نظير انتقال از عرفات به مكّه معظّمه، و يا انتقال به نجف اشرف كه عذاب قبر و سؤال مَلَكين از او برداشته شود، و يا انتقال به كربلاء و كاظمين و قبور سائر ائمّه (عليهم السلام)، و يا انتقال به مقبره علماء و صلحاء و جايى كه مردمان خوب در آنجا دفن شده‌اند يا مردم براى فاتحه اهل قبور بيشتر به آنجا مى‌روند، ٦- قبر را به اندازه قامت انسان متوسط گود كنند، ٧- جنازه را در چند ذرعى قبر بر زمين بگذارند، و تا سه مرتبه كم‌كم نزديك ببرند، و در هر مرتبه زمين بگذارند و بردارند، و در نوبت چهارم وارد قبر كنند، ٨- اگر ميّت مرد است در دفعه سوم طورى او را زمين بگذارند كه سر او به طرف پايين قبر باشد؛ و اگر ميّت زن است در دفعه سوم او را طرف قبله قبر بگذارند، ٩- ميّت را به آرامى از تابوت بردارند و وارد قبر كنند، ١٠- اگر ميّت مرد است او را از طرف سر وارد قبر نمايند؛ و اگر زن است او را به پهنا وارد قبر كنند، ١١- در وقت برداشتن ميّت از تابوت بگويند:

«بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ، وَ عَلى‌ مِلّةِ رَسُولِ اللَّهِ، أَللَّهُمَّ إِلى‌ رَحْمَتِكَ لا إِلى‌ عَذابِكَ، أَللَّهُمَّ افْسَحْ لَهُ في‌ قَبْرِه‌، وَ لَقِّنْهُ في‌ حُجَّتِه‌، وَ ثَبِّتْهُ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ، وَ قِنا وَ إِيَّاهُ عَذابَ الْقَبْرِ».

١٢- در وقت ديدن قبر بگويند:

«أَللَّهُمَّ اجْعَلْهُ رَوْضَةً مِنْ رِياضِ الْجَنَّةِ، وَ لاتَجْعَلْهُ حُفْرَةً مِنْ حُفَرِ النَّارِ»».