فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٦ - مكروهات مر بوط به كفن

دادن به سؤال مَلَكين در قبر؛ بلكه بهتر است هر دعائى را كه براى ميّت نفع دارد به قصد رجاء- نه به قصد ورود- بر كفن او بنويسند، ١٩- مستحب است انسان در حال سلامتى كفن و سدر و كافور خود را تهيه كند، ٢٠- مستحب است انسان به ديگرى كفن بذل نمايد، و لو آن ديگرى غنى باشد، در خبر است كه: «كسى كه كفن به ديگرى بدهد مثل آن است كه ضامن شده باشد لباس او را در روز قيامت»، ٢١- رو به قبله خواباندن ميّت در هنگام كفن كردن، مثل حال احتضار يا حال نماز، ٢٢- بهتر است ادعيه مذكوره را با تربت سيّد الشهدّاء (عيله السلام) بنويسند، يا قدرى تربت داخل مركب نمايند و با آن بنويسند؛ و چنانچه تربت مذكوره در دسترس نباشد، با تربتهاى محترمه ديگر بنويسند؛ و اگر با آب هم بنويسند خوب است؛ و اگر با انگشت خشك هم بنويسند باز خوب است.

١١٦٥- رعايت احتياط و احترام همه اسامى مباركه و كلمات متبرّكه قرآن و ادعيه و نيز تربت مقدّسه سيّد الشهدّاء (عيله السلام) لازم است، و بايد در جايى از كفن قرار گيرند كه از آلوده شدن و بى احترامى در امان باشند.

مكروهات مر بوط به كفن:

١١٦٦- مكروهات راجع به كفن سيزده چيز مى‌باشند:

١- كفن كردن با پارچه كتانى خالص يا ممزوج، ٢- كفن كردن با پارچه ممزوج با ابريشم؛ مگر در صورتى كه غير ابريشم در آن بيشتر باشد، ٣- باقى گذاشتن دكمه‌هاى پيراهن پوشيده شده، اگر احياناً ميّت را در آن كفن كنند؛ ولى باقى گذاشتن آستين اشكال ندارد، ٤- گذاشتن آستين و دكمه بر كفن، ٥- بريدن كفن با ابزار آهنى، ٦- تَر كردن ريسمانى كه كفن را با آن مى‌دوزند با آب دهان، ٧- كفن نمودن با پارچه مشكى، ٨- نوشتن بر كفن با رنگ سياه، ٩- بُخور دادن كفن به بوهاى خوش، بلكه خوشبو كردن آن به غير از كافور و ذريره، ١٠- مُماكسه در خريد كفن، ١١- نيانداختن تحت الحنك عمّامه‌اى كه بر سر ميّت پيچيده‌اند، ١٢- چركين بودن كفن، ١٣- فراهم آوردن قطعات كفن از بهم دوختن چند پارچه.