فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٠٤ - اول - خللى كه موجب بطلان نماز است

گذشته است آن را قضاء نمايد؛ ولى اگر به طرف سمت راست يا سمت چپ قبله نماز بخواند و قبل از گذشتن وقت نماز متوجه شود، واجب است آن نماز را اعاده كند؛ ولى چنانچه بعد از گذشتن وقت متوجه شود، قضاء آن بر او واجب نيست.

١٣٢٠- هرگاه نمازگزار سهواً با بدن يا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل است، و همچنين است در صورتى كه جاهل باشد به اينكه بايد بدن و لباس او در نماز پاك باشد.

١٣٢١- اگر نمازگزار نداند كه بدن يا لباسش نجس است، و در بين نماز بفهمد، در صورتى كه وقت وسعت داشته باشد و تطهير آن در بين نماز ممكن نباشد، چنانچه با همان حال نماز را تمام كند، نمازى كه خوانده است باطل مى‌باشد؛ ولى اگر بعد از نماز متوجه شود كه بدن يا لباس او پاك نبوده است، نمازى كه خوانده است صحيح مى‌باشد.

١٣٢٢- اگر نمازگزار نيّت يا تكبيرة الإحرام را از روى فراموشى يا نادانى ترك نمايد، نمازش باطل مى‌باشد، و چنانچه در بين نماز يا بعد از آن متّوجه شود، بايد نمازش را اعاده نمايد، و اگر وقت گذشته است آن را قضاء نمايد.

١٣٢٣- اگر نمازگزار در ركعتى از نماز يك ركوع يا دو سجده زياد كند، نمازش باطل مى‌شود؛ مگر در نماز جماعت، كه زياد كردن ركوع يا دو سجده به قصد متابعت از امام جماعت اشكال ندارد.

١٣٢٤- اگر نمازگزار ركوع را فراموش كند، و قبل از دخول در سجده اول متذكر شود، بايد آن را تدارك نمايد؛ ولى اگر بعد از دخول در سجده اول يا بعد از نماز متذكر شود، نمازش باطل مى‌باشد، و همچنين اگر دو سجده از يك ركعت را فراموش كند و قبل از دخول در ركوع ركعت بعد متذكر شود، بايد آنها را تدارك نمايد؛ ولى اگر بعد از دخول در ركوع ركعت بعد متوجه شود، نمازش باطل مى‌باشد.

١٣٢٥- اگر نمازگزار هر دو سجده ركعت آخر نماز را فراموش كند، چنانچه بعد از سلام نماز و پس از انجام عملى كه عمدى و سهوىِ آن نماز را باطل مى‌كند- مثلًا حدثى از او صادر شده يا پشت به قبله كرده يا صورت نماز بهم خورده باشد- متذكر شود، نمازش باطل مى‌شود.