«وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ، وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ، وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها، وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ، وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ».

و در قنوت بگويند: «أَللَّهُمَّ إِنّي‌ أَسْأَلُكَ بِمَفاتِحِ الْغَيْبِ الَّتي‌ لايَعْلَمُها إِلَّا أَنْتَ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَفْعَلَ بي‌ كَذا وَ كَذا».

و بجاى كلمه «كَذا وَ كَذا» حاجتهاى خود را ذكر كنند، و بعد بگويند:

«أَللَّهُمَّ أَنْتَ وَلِيُّ نِعْمَتي‌، وَ الْقادِرُ عَلى‌ طَلِبَتي‌، تَعْلَمُ حاجَتي‌، فَأَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمِّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، لَمَّا قَضَيْتَها لي‌».

٦٣٩- نماز غفيله را نمى‌شود نافله مغرب قرار داد؛ ولى خواندن نافله مغرب به كيفيت غفيله اشكال ندارد.

ششم- نماز استسقاء (طلب باران):

٦٤٠- يكى از نمازهاى مستحبى كه افضل است به جماعت خوانده شود نماز استسقاء است، كه در هنگام نيامدن باران خوانده مى‌شود، و خواندن آن در موقع خشكيدن نهرها و قناتها و چشمه‌ها نيز مؤثر مى‌باشد.

علت نيامدن باران و خشكيدن نهرها و قناتها و چشمه‌ها و رودخانه‌ها و پيدايش خشكى و تَرَك در زمين، زياد شدن معصيت و كفران نعمت و روا داشتن ظلم و ستم و منع حقوق خلق خدا و كم فروشى و كلاهبردارى و ترك امر به معروف و نهى از منكر و قضاوت به ناحق و كوچك شمردن و ناديده گرفتن نعمتهاى خدا و شيوع فحشاء و منكرات و امثال اينها از گناهانى كه پرده عصمت را مى‌درند و خدا را به غضب مى‌آورند مى‌باشد، بنابر اين مردم ابتداء بايد توبه كنند، و بعد نماز استسقاء را بخوانند.

٦٤١- مستحب است امام جمعه در خطبه نماز جمعه مردم را امر نمايد كه توبه كنند، و سه روز بعد از روز جمعه را روزه بگيرند، و در روز سوم- روز دوشنبه- اگر در مكّه نباشند به صحراء بروند، و اگر در مكّه باشند به مسجد الحرام بروند، و در وقت رفتن به صحراء با حال خضوع و خشوع و مشغول استغفار باشند، و مردان و زنان و پيران‌