فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢١٩ - سوم - غسلهاى فعليه

١٧- تحصيل نشاط در عبادت يا خصوص نماز شب، ١٨- براى مباهله با مدّعى باطل، ١٩- براى تغسيل و تكفين ميّت، ٢٠- براى انجام دادن هر عملى كه انسان را به خدا نزديك مى‌كند، ٢١- براى شخص جنبى كه بخواهد دوباره جنب شود.

٩١٥- وقت اين غسلها قبل از انجام دادن كارهاى مذكور است.

دسته دوم: غسلهايى كه براى كارهاى انجام شده مستحب مى‌باشند، و عبارتند از:

١- غسل توبه، ٢- غسل دادن بچّه‌اى كه تازه به دنيا آمده است؛ ولى شستن او در صورتى كه ضرر داشته باشد مستحب نيست، ٣- غسل زنى كه براى غير شوهرش خود را خوشبو كرده است، ٤- غسل كسى كه در حال مستى خوابيده است، ٥- غسل كسى كه جايى از بدنش را به بدن ميّتى كه او را غسل داده‌اند رسانده است، ٦- غسل كسى كه در صورت گرفتن تمام قرص خورشيد و ماه، نماز آيات را عمداً نخوانده باشد، ٧- غسل كسى كه به تماشاى شخص دار آويخته رفته و او را ديده باشد؛ ولى اگر اتفاقاً يا از روى ناچارى نگاهش بيفتد يا مثلًا براى شهادت دادن رفته باشد، غسل كردن براى او مستحب نيست، ٨- غسل براى كشتن وزغ.

٩١٦- اين غسلها تا آخر عمر هر وقت انجام شوند مانعى ندارد؛ ولى افضل است كه فوراً و فوراً يعنى هر چه زودتر و بلافاصله بعد از كارهاى مذكور انجام شوند.

٩١٧- اگر كسى يكى از غسلهاى مكانيّه يا قسم اول غسلهاى فعليّه را بجا آورد، و بعد كارى كه وضوء را باطل مى‌كند انجام دهد- حتى خوابيدن- غسل او باطل مى‌شود، و مستحب است دوباره غسل را بجا آورد.