فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٤٥ - علم اجمالى

فوت قضاء آن لازم است يا از اجزائى باشد كه مانند قيام در حال قرائت فوت آن فقط موجب سجده سهو است- نماز او صحيح مى‌باشد، و چيزى بر او نيست.

١٥٤١- اگر نمازگزار يقين كند كه يا جهر واخفات را ترك كرده است يا بعضى از اجزاء واجب ديگر نماز را به تفصيلى كه در فقره قبل گذشت، نماز او صحيح مى‌باشد.

١٥٤٢- اگر نمازگزار يقين كند كه در نماز فريضه يك ركن را كم يا زياد نموده است، نمازش باطل مى‌باشد؛ بخلاف نماز نافله، كه چنين يقينى مبطل آن نيست، زيرا در نماز نافله نمازگزار هنگام شك بايد بنا را بر طرفى كه صحيح است بگذارد، بنابر اين چون در اين فرض نقصان ركن صحيح نمى‌باشد، پس بايد بنا را بر زيادى بگذارد، زيرا زيادى ركن در نماز نافله اشكال ندارد.

١٥٤٣- اگر نمازگزار در نماز نافله يقين كند كه يا ركوع را كم كرده است يا دو سجده را، نمازش باطل مى‌باشد؛ ولى اگر اجمالًا بداند كه در نماز نافله يا ركوع را كه ركن مى‌باشد كم كرده است يا جزئى مانند تشهد را كه ركن نيست، در اين صورت نمازش باطل نمى‌باشد.

١٥٤٤- هرگاه نمازگزار در سجده اول از ركعت دوم يا بعد از آن متذكر شود كه مثلًا يك سجده از ركعت اول و ركوع ركعت دوم را بجا نياورده است، بايد اين سجده را براى ركعت اول قرار دهد، و برخيزد و ركعت دوم را به طور كامل انجام دهد، و نماز را تمام كند، و همچنين اگر در سجده دوم از ركعت دوم متذكر شود كه دو سجده از ركعت اول را بجا نياورده و ركوع ركعت دوم را نيز ترك كرده است، بايد هر دو سجده‌اى را كه بجا آورده است براى ركعت اول قرار دهد، و برخيزد و ركعت دوم را به طور كامل انجام دهد، و نماز را تمام كند.

و اگر بين دو سجده ركعت دوم متذكر شود كه دو سجده ركعت اول و ركوع ركعت دوم را ترك كرده است، بايد سجده دوم را به قصد سجده دوم ركعت اول انجام دهد و برخيزد و ركعت دوم را به طور كامل بجا آورد، و نماز را تمام كند، و همچنين است نسبت به سائر ركعات، اگر بعد از دخول در سجده ركعت بعد بفهمد كه يك يا دو سجده از ركعت قبل و ركوع ركعتى را كه در آن است ترك كرده است؛ و در تمام فروض مذكوره أحوط آن است كه نمازگزار بعد از اتمام نماز براى زيادى واقع شده در نماز دو