فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠٨ - مطهر ششم - انتقال

شدن دو سوم آب انگور- به سبب علم يا شهادت دو نفر عادل يا خبر دادن يك عادل بلكه يك شخص موثق و نيز با خبر دادن ذواليد ثابت مى‌شود.

٣٤٤- آب انگورى كه معلوم نيست جوش آمده است يا نه، خوردن آن حلال مى‌باشد؛ ولى اگر جوش بيايد تا انسان يقين نكند كه دو سوم آن كم شده است، خوردنش حلال نمى‌باشد.

٣٤٥- اگر در يك خوشه غوره مثلًا يك يا چند دانه انگور باشد، چنانچه آبى كه از آن خوشه گرفته شده است به جوش آيد، در صورتى كه عرفاً به آن آبغوره بگويند و اثرى از شيرينى انگور در آن نباشد خوردنش حلال مى‌باشد.

٣٤٦- اگر يك دانه انگور در آب يا غذائى كه به وسيله آتش مى‌جوشد بيفتد و بجوشد، احتياط واجب آن است كه از خوردن آن آب يا غذا اجتناب شود.

٣٤٧- اگر بخواهند چند ديگ شيره بپزند، بايد كفگيرى را كه در ديگ جوش آمده زده‌اند در ديگى كه جوش نيامده است نزنند؛ مگر آنكه بخواهند آن را بجوشانند؛ و اگر همه آنها جوش آمده باشد، نبايد كفگير ديگى را كه دو سوم آن كم نشده است در ديگى كه دو سوم آن كم شده است بزنند.

٣٤٨- چيزى كه معلوم نيست غوره است يا انگور، اگر به جوش آيد خوردن آن حرام نيست.

مطهِّر ششم- انتقال:

٣٤٩- انتقال آن است كه خون بدن انسان يا خون حيوانى كه خون جهنده دارد- يعنى وقتى رگش را ببرند خون از آن جستن مى‌كند- به بدن حيوانى كه خون جهنده ندارد منتقل گردد و خون آن حيوان حساب شود، كه در اين صورت آن خون بر اثر انتقال پاك مى‌گردد، و در حكم خون است سائر نجاسات و متنجّسات.

٣٥٠- خونى كه زالو از بدن انسان يا حيوان خون جهنده‌دار مى‌مكد نجس مى‌باشد، چون عرفاً به آن خون زالو گفته نمى‌شود.