فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٧٦ - مواردى كه لازم نيست بدن و لباس نمازگزار پاك باشد

٧٦٧- كسى كه بدنش زخم است، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند، و نداند خون آن زخم است يا خون ديگر، احتياط واجب آن است كه با آن خون نماز نخواند.

٧٦٨- اگر چند زخم در بدن كسى باشد، و آن زخمها به طورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شوند، تا وقتى كه همه آن زخمها خوب نشده‌اند نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد؛ ولى اگر به قدرى از هم دور باشند كه هر يك زخم جداگانه‌اى حساب شود، هركدام كه خوب شود نمازگزار بايد براى نماز بدن و لباس خود را از خون آن آب بكشد.

٧٦٩- اگر سر سوزنى خون حيض يا نفاس يا استحاضه و يا خون سگ يا خوك يا كافر يا مردار يا حيوان حرام گوشت در بدن يا لباس نمازگزار باشد، نماز او باطل است؛ ولى نماز خواندن با خونهاى ديگر- مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال گوشت- در صورتى كه كمتر از درهم- تقريباً به اندازه بند سر انگشت سبابه- باشند اشكال ندارد، اگرچه در چند جاى بدن و لباس باشند، و روى هم از مقدار مذكور بيشتر نباشند.

٧٧٠- خونى كه به لباس بدون آستر بريزد و به پشت آن برسد، اگر غلظت نداشته باشد يك خون حساب مى‌شود؛ ولى اگر غلظت داشته باشد و يا پشت آن جداگانه خونى شود، بايد هر كدام را جدا حساب نمود، پس خونى كه در پشت و روى لباس است، اگر روى هم كمتر از درهم باشد نماز با آن صحيح است؛ و اگر بيشتر از درهم باشد نماز با آن باطل مى‌باشد.

٧٧١- اگر خون روى لباسى كه آستر دارد بريزد و به آستر آن برسد، و يا به آستر بريزد و روى لباس خونى شود، بايد هر كدام را جدا حساب نمود، پس اگر خون روى لباس و خون آستر كمتر از درهم باشد، نماز با آن صحيح است؛ و اگر بيشتر از درهم باشد، نماز با آن باطل مى‌باشد.

٧٧٢- اگر خونى كه بر بدن يا لباس است كمتر از درهم باشد و رطوبتى به آن برسد، و به اطراف خون سرايت كند، در صورتى كه خون و رطوبتى كه به آن رسيده است به اندازه درهم يا بيشتر شوند، نماز با آن خون و رطوبت باطل است؛ ولى اگر رطوبت به اطراف آن خون سرايت نكند يا خون و رطوبت بيشتر از درهم نشوند، در اين دو صورت نماز با آن خون و رطوبت صحيح است.