مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٦ - اول افراط و تفريط

رويى كامل مسلمانان را بهر بهانه جزيى تكفير مى‌كنند، و كسى نيست كه جلو زبان و قلم آنان را به استناد قرآن مجيد و احاديث سابقه كه مذكور شد بگيرد. عجب تاريكى جهان اسلام را از تعصب و غرور اينان فراگرفته است. اينان اصلا حديث شريف مشهور را كه‌

(للمصيب اجران و للمخطى اجر واحد)

مد نظر قرار نمى‌دهند و احاديث متقدمه را يا نخوانده‌اند و يا قبول ندارند، با حرص، به تكفير مسلمانان مى پردازند، إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ در پايان به چند موضوع ديگر اشاره مى‌كنيم:

اول: افراط و تفريط

همانگونه كه گفتيم و فهميديد، تكفيرى‌ها بسيار افراطى و زياده‌ر هستند. اولا آنچه را كه بوسيله تلقين استادان كم‌آگاه خود پذيرفتند آنرا عين قرآن و سنت مى‌دانند و ادله مخالفين نظر خود را يا نمى فهمند و يا نمى‌خوانند، و به سرعت، مخالفين را بجاى اينكه تخطئه كنند، تكفير مى‌كنند و حديث بخارى كه‌

(للمصيب اجران و للمخطى اجر واحد.)[١]

و احاديثى كه معيار مسلمانان بود و اسلام مقبول شارع را بيان مى‌دارد كه مقدارى از آنها در اوايل اين بحث ذكر شد، در ذهن و خاطره آنان وجود ندارد، بلى:

[١] - مجتهديكه فتواى او موافق واقع باشد دو متود دارد و مجتهديكه نظريه‌اش مخالف واقع قرار گيرد يك اجر دارد.