مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٢ - فايده سيزدهم فلسفه، علم و دين در جهت دهى آدمى

٢- علوم تجربى امروزه كه در هيچ موردى با دين و عقايد و معارف آن ذره‌اى مخالفت ندارد، اسرار ريز موجودات و دقت صنع آنها را با نظام خارق العاده و محير العقول مى‌سازد. فزيولوژى انسانى و بيالوژى، جهان پر اسرار و عظمت انسان را بيان مى‌دارد كه وجود و علم و قدرت و تدبير و حكمت فوق العاده خداوند را تقريبا محسوس مى سازد، و اين دانش تا عمق ژنهاى وراثى و سلولها نفوذ نموده، عقلاى هوشمند را عاشق و مجذوب آفريدگار جهان مى‌سازد و آيه مباركه قرآن را «سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ»؛[١] بشكل مفصل حسى ساخته است.

٣- دين رابطه انسان را از راه‌هاى زير با خداوند، مستحكم مى‌سازد:

١- از راه دلايل عقلى.

٢- از راه توجه به فطرت سالم انسانى، وجود آفريدگار را مدلل مى سازد.

٣- از راه رحمت بى‌پايان خالق و نعمتهاى او در آخرت، او را به محبت خداوند مى‌كشاند و بسوى عبادت و مكارم اخلاقى تشويق مى‌كند.

[١] - زود است يا حتما نشانه‌هاى خود را در خارج و در درجانها( و بدن‌هاى آنها) نشان خواهيم داد تا براى آنان حقانيت حق تعالى( و يا قرآن) آشكار گردد. علوم تجربى در عصر ما اين وعده الهى را محقق و محسوس نمود.