مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٤ - بحثى ديگر در مورد تعريف زمان و مكان

باين ترتيب كه ماده اصلى عبارت است از هسته اتم يا هسته‌هاى اتم بعد از اين كه مجتمع شدند.

از اين هسته بطور دائم موج ساطع مى‌شود و اين موج در نزديكى هسته غلظت دارد و هر قدر كه از هسته دور مى‌شود غلظت آن رو به كاهش مى گذارد بدون اين كه از سرعت آن كاسته شود.

ميتوانيم هسته را شبيه به يك چراغ بكنيم. در پيرامون چراغ نور آن خيلى زياد است و هر قدر از چراغ دور مى‌شود غلظت آن رو به كاهش مى گذارد بدون اين كه از سرعت آن كاسته شود.

ميتوانيم هسته را شبيه به يك چراغ بكنيم. در پيرامون چراغ نور آن خيلى زياد است و هر قدر از چراغ دور مى‌شويم ميزان نور كم مى‌شود اما سرعت سير نور كاهش نمى‌يابد.

وقتى آن قدر از چراغ دور شديم كه ديگر روشنائى آن را نديديم روشنائى وجود دارد و امواج نور همچنان با سرعت ثانيه‌اى سيصد هزار كيلومتر باطراف پراكنده ميشود، منتها به چشم ما نميرسد. چشم و گوش و حس لامسه ما براى ادراك امواج حدى دارد و اگر نوسان امواج در آن حد نباشد نه چشم ما نور را مى‌بيند نه گوش ما صوت را استماع مينمايد و نه پوست بدن ما گرمى را احساس مى‌نمايد، نور چراغى از نوع نور چراغ‌هائى كه ما در خانه روشن مى‌كنيم، بعد از اين كه از خانه دور شديم ديگر به چشم ما نميرسد اما آن نور باقى است و كماكان با سرعت ثانيه‌اى سيصد هزار كيلومتر براه ادامه ميدهد.

در گذشته تصور ميكردند كه خط سير نور مستقيم است اما امروز ميدانيم كه خطر سير نور در مجاورت جرمى كه نيروى جاذبه قوى داشته باشد منحنى ميشود.