مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠١ - فايده يازدهم يك معماى بزرگ
فايده يازدهم: يك معماى بزرگ
از نظر قرآن عبادت انسان و جن براى خداوند، علت غايى آفرينش آنان است و از نظر اعتبار عقلى با ملاحظه آيات قرآن و سيره پيامبر عظيم الشان اسلام، دين براى دنيا و عقباى مكلفين بسيار ارزش دارد. حضرت آدم اگر اولين انسان بود، اولين نبى خداوند نيز بود، تا مردم از تكامل باز نمانند. و چرا دين اهميت نداشته باشد كه سرنوشت ابدى انسان يا در نعمتهاى بهشتى دائمى و يا آتش دائمى جهنم رقم مىخورد. و تمام انبياء براى هدايت بشر آمدهاند و رنجهاى فراوانى را در اين راه متحمل شدهاند و حتى جمعى از آنان جان خود را براى آن از دست دادهاند.
ولى در تبليغ دين و هدايت انسانها عنايت كافى صورت نگرفته است، حتى انبياء نتوانستهاند كه دين را به همه انسانهاى معاصر خود برسانند و حجت بر آنان تمام نشده است. بالاتر اينكه حضرت عيسى و حضرت موسى عليهما السلام تنها بر بنى اسرائيل مبعوث شدهاند، بلكه ابراهيم و نوح عليه السلام نيز بر همه انسانها مبعوث نگرديده اند. انبيا غالبا از صنف طبقه فقير و مستضعف جامعه بوده، كه نتوانستهاند انسانهاى عصر خود را به دين ملتزم سازند. مهمتر اينكه غرايز انسانى طورى آفريده شده كه با تدين به شرايع آسمانى سازگارى نداشته و ندارد. و نيز در موقع نسخ هر شريعت بواسطه شريعت بعدى، عنايتى به اثبات دين