مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٨ - دوم نيرنگها

بلى افراطيها و تفريطگراها هر دو دسته، دشمنان خطرناك دين هستند كه بايد براى اصلاح آنان اقدامات معقولى صورت گيرد.

دوم نيرنگها

١- افراطى‌ها نيرنگهاى باطل متعددى دارند. مثلا هر سال در روز نوروز صداى تكفيرشان بلند مى‌شود كه جشن نوروز بدعت و شرك است، بلند كردن بيرق بدعت و حرام و يا كفر است و زيارت قبور كفر يا بدعت است ...

روز نوروز مردم مسلمان افغانستان و چند كشور ديگر كه خسته‌گى زمستان را پشت سر گذاشته و به تفريح مى‌روند، كار مباح است و جايز، ولى تكفيريها آنرا جشن اسلامى نام مى‌گذارند تا تكفير مسلمانان بهتر از خود را توجيه كنند و جمعى زيادى از مسلمانان سنى و شيعه را از اسلام خارج نمايند. جشن نوروز نه جشن اسلامى است و نه حرام و بدعت و كفر، بلكه تفريح كردن، كار مباح و عقلايى است و هيچ اشكالى ندارد، و همچنين بيرق بلند كردن و زيارت قبور.

٢- گاهى يك حديث را در كتب مخالفين خود مى‌بينند و مى‌گويند كه فلانى‌ها بدعت‌گزار و يا كافراند كه بفلان حديث معتقد هستند در حاليكه بسا رواياتى در كتب حديث وجود دارند كه پيروان مذهب بدلايل معتبر به آن حديث عمل نمى‌كنند و يا سند آن ضعيف مى باشد، ولى تكفيريهاى كم عقل تنها بفكر كارخانه توليد شرك و كفر خود هستند كه هميشه اين كارخانه فعال باشد و توليد شرك و يا كفر كنند، سبحان اللّه از گمراهى و كم‌فكرى. اين مرض در بين جمعى از