مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٣ - فايده پنجم حدوث عالم و انفجار بزرگ

فايده پنجم: حدوث عالم و انفجار بزرگ‌

فلاسفه و متكلمين در حدوث زمانى (مسبوقيت به عدم فكى واقعى و غير مجامع) و قدم زمانى عالم اختلاف كرده‌اند، ظاهرا دانشمندان دينى، جهان مادى را حادث مى‌دانند، ولى فلاسفه بقدم عالم قايلند.

جمعى هم ارواح انسانى و هم اجسام آسمانى و كره زمين و كوهها و بالاخره جهان مادى به استثناى حوادث روزمره را قديم مى‌دانند و اين موضوع بشكل عقلى مستدل و مفصل در اواخر جزء اول صراط الحق مذكور است. و جمعى از صاحب‌نظران مادى نيز جهان مادى را ازلى و قديم پنداشته‌اند، ليكن از نظر علوم تجربى دو دليل بر حدوث جهان مادى دلالت مى‌كند، كه جمع ديگر از دانشمندان مادى به آن قايلند.

١- قانون دوم ترموديناميك به پخش حرارت اجسام قايل است. و چنانچه خورشيد منظومه شمسى ما و ساير خورشيدها و ستاره‌ها قديم و ازلى مى‌بودند، ميليونها سال قبل بايد حرارت آنها تمام مى شد. حالا كه حرارت آنها بدرجه بسيار بلند باقى است پس جهان حادث بوده و نه قديم، در داخل زمين ما حرارت بحد وفور وجود