مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٣ - مطلب هشتم
دارند بنويسند تا آنان مانند گذشتهگان و حاضرين سر در گم نمانند و تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى.
دوم، محصلين عزيزى كه بعد از فراغت سطح قصد رسيدن به اجتهاد در فقه را روى هر سببى كه باشد، نداشته باشند بايد بدانند در عصر ما اكتفا كردن به دروس سطح قدرت خدمت به مومنين را در پى نخواهد داشت و چه بسا كه با جهل مركب به مخالفت شرع مبتلا شوند، و يا حداقل از عمر خود نتيجه مطلوبى را بدست نياورند.
سفارش اين بنده فقير و مخلص شما اين است كه حتما در يكى از رشتههاى زير كه زحمت كمتر و صرف كمتر وقت را دارد بحد تخصص برسند تا خدمت بيشتر نمايند.
١- مسايل اعتقادى و معارف اسلامى، در اين مورد به پندار فقير كتابهايى را در علم كلام انتخاب كنند و تنها كتاب صراط الحق در علم كلام را درس درست بخوانند و بعد از آن مىتوانند كتب ديگر را مطالعه كنند و متخصص در علم كلام شوند. بنظر من خواندن علم كلام جديد بجز از سردرگمى نتايج علمى بدست نمىدهد و چه بسا كار او بگمراهى و يا شك در همه چيز بكشد.[١]
[١] - كتابهاى كه براى استفاده موضوعات اعتقادى انتخاب مىشود بايد از علماى بزرگ اماميه يا مولفينى باشد كه تدين و تتبع آنان در مطالب اعتقادى و به مشوره با چند تن از علماى محل اعتماد محرز باشد، چون فعلا قلم بدست كسانى افتاده كه بعلل مختلف( غرور، تكبر و جهل مركب، گمراهان فاسق) خواننده را ناخواسته به گمراهى مىكشانند و رعايت اين موضوع بسيار مهم است.