مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٧ - توضيح معناى رب

از اكثر اين آيات بدست مى‌آيد كه ربوبيت حيثيت تقييديه را دارد، چنانچه از آيات گذشته و آيه چهارم اين آيات استفاده مى‌شد كه حيثيت تعليليه را نيز دارد، بلى مبارزه اسلام با مشركين بر سر يك رب و چند رب است:

أَ أَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ.

وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌.

وَ لا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلائِكَةَ وَ النَّبِيِّينَ أَرْباباً.

اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌.

توضيح معناى رب‌

كلمه رب با اختلاف مضاف اليه آن، احتمالا بيشتر از نهصد و شصت مرتبه در قرآن مجيد استعمال شده است. (دقت كنيد) و جمله‌ رَبِّ الْعالَمِينَ‌ به قولى ٤٢ بار ذكر شده و جمله، رَبُّ كُلِّ شَيْ‌ءٍ (انعام ١٦٤) و به كله، رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ و به كلمه‌ها ى‌رب العرش و رب المشرقين و المغربين و رب السماوات السبع و غيره نيز وارد شده است.

طبرسى در تفسير سوره فاتحه آورده كه رب چند معنى دارد. رئيس، مطاع، مالك، صاحب، (همراه) مربى و مصلح ...

او گفته رب از تربيت مشتق است.[١]

[١] - ظاهرا مراد اشتقاق اعم است، چون كلمه رب، مضاعف است و كلمه تربيت ناقص